Mentionsy

W opowieści jednej z koleżanek aktorek pojawił się Puk.

Stąd też w moim życiu się pojawiło szereg takich ról, z których byłem zadowolony, czy jak Arturo Ui, czy Skapen, czy Puk.

I w pewnym momencie podłoga wstaje, podrywa się, okazuje się to były plecy Puka, który mówi z wielkim balonem, tam opowiada o czymś.

I tak się Puk pojawiał, stawał i znikał.

Puk biegał między nimi.

Potem po latach jeszcze zagrałem już u Swinarskiego, jak byłem w Starym Teatrze, w bardzo chwalonym, ale tu już nie grałem Puka, tylko jednego z Elfów, ale mnie się bardziej podobał ten spektakl, w którym ja grałem Puka, to jest chyba oczywiste.