Mentionsy

Tutaj odwołam się do mojego osobistego ojca, pobartu oczywiście, czyli Andiego Warhola.

Ale tutaj też musimy wrócić do dzieciństwa Warhola, ponieważ wskutek powikłania po szkarlatynie zapadł na pląsawicę, czyli chorobę neurologiczną i całe jego ciało razem z twarzą pokryte było czerwono-brązowymi wykwitami.

Więc te dodatkowe rzeczy i to, że Warhol w swoim mniemaniu źle wyglądał, miały na niego ogromny wpływ.

Co prawda odcinka o Warholu jeszcze nie było, ale zdecydowana większość z Was jednak wie, czym się zajmował.

I niedługo się dowiecie więcej, bo planuję już Warhola.

Czyli uosabiały wszystko to, czym Warhol według siebie nie był.

Ich zamaszyste pociągnięcia pędzlem, niefiguratywne rozbryzgi plam i ekspresjonizm w czystym wydaniu musiały jednak ustąpić Popartowi, który z takim rozmachem Warhol wprowadził na salony.

I tutaj zaczyna się zabawa, bo jak Wam wspominałam, Warhol był i jest krytykowany za swoją sztukę.

Warhol, moi drodzy, nie tylko tworzył sitodruki, ale też filmy.

I przywołując karierę Warhola, krytycy po pierwszych wystawach jego prac byli zbulwersowani i zażenowani jego podejściem do sztuki.

Wiem, że zbaczam z tematu, ale dla mnie osobiście Warhol był przełomowym artystą w moim życiu.

Bo jeszcze a propos Warhola.

Napisałam licencjat o Warholu, więc trochę wiem o tym artyście.

To były też oczywiście inne czasy, ale nie można nigdy dwóch prac pokroju Warhola czy Picasso porównywać w takim przypadku.

Nie tylko na malarstwie, bo tak naprawdę z malarstwa tam był Picasso, Salvador Dali, Andy Warhol i Egon Schiele, o którym właśnie sobie przypomniałam i o nim Wam nie opowiedziałam.