Mentionsy

Kunst stworzył je, tam z tego co widziałam, to datuje się to na 95 do 2004 roku.

Ale w tym cała magia, że każdy patrzy na sztukę w swój własny sposób, chociaż w przypadku dzieł Kunsa, szczególnie tych dmuchanych, większość ludzi pewnie po prostu widzi w nich super obiekt do zrobienia sobie zdjęć na Instagram.

No i zapytałam się Jaśminy, co sądzi o Kunsie w The Broad, bo ja wiem, że Kuns ją zaskoczył, tak jak Wam już wspominałam, ale powiedziała, że robił wrażenie tyle, że czuła jakby ta jego sztuka była najzwyczajniej wykalkulowana, że nie było iskry i nie niosło za sobą żadnych emocji, porównała to do pięknej okładki książki, której środek okazał się...

Po pierwsze ja zawsze lubiłam Kunsa, widziałam jego pracę w Wersalu i na ulicach Nowego Jorku.

Ja miałam ogromną frajdę oglądając jego twórczość i mam nadzieję, że jeszcze nie raz będę mogła zobaczyć kunsowe rzeczy na żywo, ale po tym moim długim wywodzie mogę Wam też opowiedzieć o innych jego dziełach, które zobaczyłam.

Tylko po prostu były zrobione te kunsowe w dużej skali.

W każdym razie, królik stał na środku sali przeznaczonej właśnie kunsowej sztuce i odbijał od siebie wszystkich mijanych ludzi.

Dobrze, to są rzeczy, które znam, które znałam, ale chcę Wam powiedzieć o zachwytach i zaskoczeniach, bo ja nie wiedziałam, że kuns robi takie hiperrealistyczne obrazy, jakie wisiały w The Broad.

Dobra, ale się rozgadałam po prostu o tym kunsie, wybaczcie.

To jest mocne, posłuchajcie, że jakby w przeciwieństwie do Kunsa, on nie malował z zamiarem, że to będzie kiedyś miało się komuś podobać, albo że to będzie miało iść na sprzedaż.

Bo niby jestem świadoma, że każdy obraz, który widzę w muzeum był malowany przez artystę, no może poza Kunsem, ale jednak jak się widzi to na fotografii, to odczuwa się pewnego rodzaju ekscytację, taką ekstazę, że to naprawdę się wydarzyło, że widzimy go podczas pracy, naprawdę ekstra.

Znowu jak w przypadku Kunsa jest to popart, więc wielkie idee za nim nie stoją.