Mentionsy

Picasso nie był wyjątkiem, więc zaczynamy od Pabla, bo on po raz pierwszy wybrał się tam ze swoją pierwszą żoną Olgą w 1920 roku.

O tym możecie zresztą się przekonać czytając książkę Mój Dziadek Picasso, o której wielokrotnie już mówiłam, no bo tam córka Paula właśnie opisuje...

Chociaż jakby Picasso powiedział, że sztuka była jego hobbym, to bym dostała chyba w łeb.

Ja wam powiem, że jak zaczęłam grzebać w temacie, to znalazłam obrazy Picasso z tamtych rejonów, których w życiu nie widziałam.

Pięknie i totalnie inne od tych, do których ja jestem przyzwyczajona myśląc o Picasso.

No i to tutaj powstał bardzo znany portret jego syna w przebraniu arlekina, bo Picasso miał taką fazę na arlekinę.

Ale to był w sumie jeden z ostatnich portretów Paula, bo potem już Picasso stracił zainteresowanie ojcostwem, czyli też nie portretował zbytnio tych swoich dzieci.

No i prawda jest taka, że czym Picasso był bogatszy i bardziej rozpoznawalny, no to tworzył coraz więcej kultowych dzieł.

W sierpniu w tym samym miejscu zatrzymała się także kochanka Picasso, Marie-Therese Walter, z którą od kilku lat miał romans.

I w 1936 roku kilka takich wiosennych tygodni Picasso spędził właśnie w tym miejscu wraz z Marii Thérèse.

No i też tej wiosny Picasso malował głównie portrety swojej ukochanej w stylu kubistycznym.

Latem tego roku też Picasso znów jakby wrócił na lazurowe wybrzeże, bo chciał odwiedzić swojego przyjaciela, cenionego poetę Paula Eluarda.

Straszna to była baba, ale zakochana w Picasso na maksa.

No i od połowy września do połowy listopada Picasso sobie tam codziennie przychodził i malował swoje nowe dzieła sztuki.

Muzeum Pabla Picasso w Ontiby.

Ale co do muzeum, to jeszcze mam ciekawostkę, bo w 1947 roku, tam rok po tym przekazaniu dzieł, muzeum utworzyło takie specjalne sale, w których umieszczono tylko zbiory malarza, natomiast w 1966 zamek Grimaldi oficjalnie zmienił nazwę na Muzeum Pabla Picasso w Antibes.

Także wielkie jego zostało zamknięte w pięknej przestrzeni, zresztą Picasso zawsze żartował w taki sposób, żartownić.

Myślę, że powstałoby dużo więcej dzieł, gdyby te obrazy Picasso nie były gdzieś tam w prywatnych kolekcjach.

Ja jeszcze mam na półce jedną książkę o Picasso, ale to jest bardziej taka powieść, taki trochę fanfic.

I on się nazywa chyba Gotując dla Picasso.

I tam taka młoda dziewczyna opisuje jak wielki malarz Picasso skrywa się w murach swojego wynajętego domu.

Ona mu co rano zawozi jedzenie, bo jej mama ma jakąś knajpeczkę i Picasso się z tą mamą dogadał.

Boże, ja mam chyba więcej książek Picasso niż on stworzył obrazów.

Ale to miejsce też oczarowało innych artystów, takich jak Magritte, czy Picasso, João Miro, czy Marcel Duchamp, więc jeździli tam naprawdę wielcy artyści, więc jestem bardzo ciekawa i sama chciałabym się przekonać, czy będzie to miejsce mnie w stanie oczarować, chociaż jestem pewna, że tak, jakby już po samych zdjęciach.