Mentionsy

Jednostkowy, ale jednocześnie czytelnik typowy, czyli będący produktem tego momentu, w którym jesteśmy, zdaje sobie sprawę z tego, że przecież ja nie poznaję historii, tylko poznaję zawsze, czytając książki Normana Davisa, historię widzianą przez jednostkę, historię porządkowaną, filtrowaną, hierarchizowaną.

Wróćmy do wyklejek Normana Davisa.

Zagadnienie, jeżeli interesuje kogoś, proszę sięgnąć do bogatej i bardzo wciągającej tak naprawdę książki Normana Davisa Galicja.

A dla zainteresowanych jeszcze uwagi, czyli taka glossa do wielu glos, które występowały już wcześniej, a dalej poruszamy się wokół spraw widocznych w książce Normana Davisa Galicja.

Galicia Normana Davisa jest ciekawym przykładem tekstu, który przecież postrzegany jest, gdy patrzymy na to opasłe to miszcze, postrzegany jest jako cegła, będąca typowym, zdawałoby się, typowym dziełem historyka.

Ale co począć z tym, gdy u Normana Davisa czytelnik chyba nie może nie zauważyć tego, że bezustannie wracają tam akapity, w których przywoływane są nazwiska

W trakcie lektury Normana Davisa widzimy, że mamy do czynienia nie z dokumentem historycznym, tylko mamy do czynienia z opowieścią prywatną, sentymentalną, to znowu źle brzmi, ponieważ ten sentymentalizm odnosi się znowu do kategorii literackich, powiedzmy emocjonalną, uczuciową podróżą w przeszłość, aby tam odnajdywać te osoby, osoby, które należą do rodziny Normana Davisa.

Czytając w ten sposób Galicję, odkrywamy prywatną historię, odkrywamy osobistą opowieść Normana Davisa o tym, czym jest ten świat, już dzisiaj nieistniejący świat Galicji i lodomerii.

Na ile książka Normana Davisa jest fikcją literacką?