Mentionsy

Sięgam do tekstów Krzysztofa Grabowskiego.

Już przywołałem wcześniej Grabowskiego kilkakrotnie, wobec tego teraz też nie będę poświęcał już temu zespołowi ani nazwisku większych omówień.

sposobu pisania Krzysztofa Grabowskiego, czyli Grabarza, bo pod takim pseudonimem jest częściej omawiany.

I na tym tle pojawiają się teksty Krzysztofa Grabowskiego.

I dość prowokacyjnie dlatego pojawia się Krzysztof Grabowski, bo poetyka tych tekstów jest odmienna.

Kompletu wypowiedzi, kompletu tekstów Krzysztofa Grabowskiego, który jest adresowany do odbiorców, którzy też mają w sobie to poczucie odrębności, wykluczenia, niszowości.

Krzysztof Grabowski celowo zapewne zestawia te dwa teksty, ponieważ one między sobą się komunikują i służą też swoistego rodzaju puentowaniu tego albumu.

Jednak tutaj Grabowski oscylując stale na tej granicy, na ile jestem pankiem nielubiącym języka, a na ile jestem literatem, który tym językiem się zajmuje, to specyficzne rozchwianie Grabowskiego będzie mu przez lata towarzyszyło albo towarzyszy mu do dzisiaj.

Bez tego rozchwiania teksty Grabowskiego są tekstami słabszymi.

Tekst, który funkcjonuje jako coś, co byłoby bliskie banału, gdyby tak popatrzeć na tekst Grabowskiego.

I dlatego te rumuńskie klimaty, zresztą później na kolejnych płytach pijamy porno, czyli w kolejnych tekstach Grabowskiego, też te odwołania do tego, co rumuńskie będą się pojawiały.

No, typowe dla Grabowskiego sposoby opisywania świata, bo...

Bo nawet jeżeli Grabowski pisze o czymś ciemnym, czarnym, no tam pojawiają się właśnie te elementy, że jednak coś dobrego gdzieś, coś ocalało, czegoś można się złapać, czegoś można się trzymać w tym świecie.