Mentionsy

Atak Hamasu na Izrael z 7 października ubiegłego roku wywołał i reakcję zbrojną i falę dezinformacji właśnie na ten temat.

Jeśli chodzi o budowanie wokół tej narracji, którą przeżywamy, tego co dzieje się na Bliskim Wschodzie, nie tylko w Izraelu, w Strefie Gazy, w Libanie.

Z jednej strony w Rosji mamy Putina, z drugiej strony mamy strony walczące na Bliskim Wschodzie, Izrael, Hezbollah i kraje arabskie również, prawda?

Coś, co się ukrywa, na przykład Izrael wyeliminował całkowicie korespondentów zagranicznych ze strefy gazy, wygania ich z południowego Libanu, niemniej jednak stamtąd przychodzą i relacje, przychodzą wywiady, przychodzą zdjęcia.

Panie doktor, a dlaczego manipulacje wokół konfliktów w Izraelu w strefie gazy są obecne?

To nas rozgrzewa, ponieważ jest, tak jak powiedział pan redaktor, nasycone emocjami i tymi emocjami zarządzanymi przez zainteresowane strony, ponieważ trwa od wielu lat w zasadzie ta odsłona wojny w Gazie i inwazji na Liban i tego, co obserwujemy w mediach społecznościowych i nie tylko, jest częścią wieloletniej wojny kognitywnej pomiędzy Izraelem,

Szeroko pojętą stroną palestyńską, tam jeszcze oczywiście w tle jest także Hezbollah, czyli nie palestyńczycy, ale to jest ta frakcja antyizraelska, także Iran i zarządzanie emocjami po obu stronach jest bardzo zaawansowane.

Chodzi o to, że wszyscy się nauczyli i pokazało to wycofanie wojsk izraelskich z Libanu w 2000 roku, a później w 2009 roku operacja w Gazie.

Ta wojna kognitywna polega na tym i tu Izraelczycy wbrew pozorom nie byli tymi, którzy

Radzili sobie świetnie, bo my często mamy wyobrażenie, że Izrael doskonale radzi sobie w tak zwanych internetach i w budowaniu wizerunku.

Oczywiście potencjał cybernetyczny IDF-u, czy sił izraelskich jest przeogromny, ale to też rzeczywistość jest taka, że Izraelczycy musieli w zasadzie doganiać stronę palestyńską i sam Liban, czy Hezbollah, czy Iran.

Które szybciej nauczyły się kilku kwestii, to znaczy szybciej nauczyły się tego, że w ich interesie jest budować siebie w tym wielkim konflikcie asymetrycznym, bo po jednej stronie jest potężny Izrael, a taki pod względem militarnym, a po drugiej stronie mamy bojówki palestyńskie i Hamas przede wszystkim, nauczony od Hezbollahów z początku lat 90., czyli doświadczeń pomiędzy wycofaniem

Sił izraelskich z południowego Libanu, a rozpoczęciem II wojny libańskiej.

Strona palestyńska nauczyła się od Hezbollahu tego, że należy siebie przedstawiać na pożytek, ani tak naprawdę swój czy izraelski, tylko szeroko pojętej publiki międzynarodowej, jako strony pokrzywdzonej.

Jako ofiary asymetrycznej, przepotężnej agresji izraelskiej.

To jest to, że da się coś ukryć, a jeśli wyrzucę obserwatorów, dziennikarzy, Izrael to zrobił w Gazie, robi to samo w Libanie, to oznacza, że zamierza coś ukryć.

Nie mamy tych umiejętności, co więcej, wszystko jakby wynika to z faktu takiego, że według badań, tylko ja już nie pamiętam, czyje to były badania, ale na nich opierają się Izraelczycy, opisując swoje problemy z wojną kognitywną.

Czy dziesiątki bojowników Hamasu wleciało na paralotniach do Izraela?

Sprawa Bliskiego Wschodu i konfliktu izraelsko-palestyńskiego, a także w tym kontekście szerokim izraelsko-libańsko-hezbollahowego i irańskiego.

Tych raczej jest znacznie więcej, a emocje, które wzbudza konflikt, czy w ogóle wojna Izraela w Gazie i inwazja na

Natomiast powstaje asymetria, bo to co może robić Izrael, nie może robić Ukraina.

Izrael wchodzi z pełną mocą i absolutnie niszczy, pali większość budynków i zabudowy w strefie gazy.

Jeszcze nie doszło do przekształcenia południowego Libanu w nową gazę, ale Izraelczycy zapowiadają, że wszystko wisi w powietrzu.

Pewnikiem w polityce jest to, że Izrael jest sojusznikiem nr 1 Stanów Zjednoczonych i nie ma innego.

Porzucenie czy osłabienie poparcia dla Izraela nie wchodzi w grę dla żadnego polityka,