Mentionsy

Edukacja nurtu inkluzywnego to hasło, moda, sposób myślenia o szkole, w której każdy uczeń ma swoje miejsce?

Czy chodzi o ułatwienia, może o obniżenie wymagań, jak twierdzą niektórzy, albo indywidualne podejście do ucznia?

Dziś sprawdzimy, ile w tym prawdy, ile kłamstw czy manipulacji i co możemy zrobić, by nie dać się wciągnąć w dezinformację.

News Albo Fake News.

Krzysztof Sagan, Kuba Witkowski, Piotr Łodej, dzień dobry.

A w naszym studiu Emilia Skórecka, pedagog specjalny, nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej i przedszkolnej, nauczyciel wspomagający kształcenie, była wicedyrektorka i terapeutka.

Dzień dobry, witam w naszym studiu.

Dzień dobry.

Otóż edukacja włączająca to podejście do nauczania, które polega na tworzeniu środowiska, w którym wszyscy uczniowie, niezależnie od swoich możliwości, swoich trudności, mają mieć takie samo prawo do nauczania, do bycia w społeczności szkolnej.

W teorii brzmi to bardzo ładnie, tak, że każdy niezależnie od, i tu mamy, od niepełnosprawności, ale również od koloru skóry, od poglądów i tak dalej, ma być w tej edukacji włączany właśnie.

I teraz wcześniej mówiliśmy o edukacji integracyjnej, która polegała na tym, że po prostu dzieci z niepełnosprawnościami były obecne w klasie ogólnodostępnej.

Natomiast edukacja włączająca ma za zadanie nie tylko obecność tych osób, ale ma też za zadanie dostosowania środowiska, dostosowania naszego podejścia, dostosowania metod nauczania dla tych osób, tak żeby one czuły się częścią grupy, mogły tworzyć razem środowisko szkolne.

No właśnie tu patrzymy na ten problem, zjawisko, trudności od strony rodziców, nauczycieli, to raz, a dwa, no właśnie jakie to są te trudności?

I jeśli nauczyciele, przeważnie nauczyciele, zauważają trudności tego dziecka w tym, czym ono sobie nie radzi, z jakimi trudnościami się spotyka,

I tutaj pierwsza trudność jest taka, żeby rodzic zmierzył się z tym, że jego dziecko ma jakąś trudność, coś trzeba z tym zrobić, tak?

I ta trudność polega z tym, że rodzice, myślę, że każdy rodzic chce, żeby jego dziecko było

I tutaj dalej borykamy się z czymś takim, że postawienie diagnozy jakiejkolwiek, to jest stygmatyzacja tego dziecka, to jest coś, że ono zostanie właśnie wykluczone, już nie będzie w grupie rówieśniczej i tak dalej i tak dalej.

Co Pani tutaj, przepraszam bardzo, wymyśla?

To spotykamy się z taką teorią, ja też taki byłem, ja też miałem takie trudności, więc moje dziecko, mój syn, moja córka na pewno z tego wyrośnie.

Czyli to współpraca z rodzicami jest utrudniona na dzień dobry.

No to chciałbym zapytać o te warunki.

Jedna szkoła będzie bardziej przygotowana, inna będzie mniej przygotowana.

I z tym się borykają szkoły, myślę, w większych miastach.

Że tych specjalistów po prostu w szkołach brakuje.

Ja nie mówię, że ich nie ma, bo w dzisiejszych czasach w większości szkół ci specjaliści są, ale jest ich za mało.