Mentionsy

Więc zdecydowanie tak, segregacja ma sens i będzie miała coraz więcej sensu w przyszłości ze względu na nowe regulacje, które nadciągają z Unii Europejskiej.

Nawet w idealnie wydajnych systemach kaucyjnych, gdzie dostajemy za zwrot opakowania zwrot kaucji, tak jak się dzieje to w krajach Europy Zachodniej albo za chwilę będzie działo się w Polsce, około 10% opakowań nie wraca, bo ktoś wywiózł je za granicę, bo wyrzucił je w miejscu, nie znalazł ich ktoś inny albo je zniszczył w jakiś sposób.

To też jest pewien zysk, bo dzięki temu możemy jednak dorzucać tego świeżego materiału do strumienia materiału z recyklingu i w związku z tym przedłużać możliwość powrotu tego materiału na rynek, a to ważne, bo im więcej mamy z kolei w przypadku tworzyw materiału z recyklingu, tym mniej potrzebujemy ropy naftowej, czyli tego materiału pierwotnego.

W większości krajów Unii Europejskiej to działa i działa całkiem sprawnie.

Często jest wręcz tak, że na przykład my widzimy na opakowaniu, że ono zrobione jest z recyklatu, ale ten recyklat jest importowany z dalekiego wschodu do Unii Europejskiej i w tym wypadku często jest to wcale nie recyklat, tylko materiał zrobiony z tego materiału pierwotnego, czyli z ropy naftowej, zazwyczaj rosyjskiej, gdzieś na dalekim wschodzie i po drodze gdzieś w krajach powiedzmy Azji Środkowej dodatkowo nieco barwiony na czarno, żeby wyglądał jak recyklat

I później używany w Europie jako recyklat.

Ale to się na szczęście będzie powoli kończyło, bo tutaj Komisja Europejska zauważyła już, że jest tego typu problem i w nowych zapisach pojawia się ograniczenie, że jeżeli mówimy o zamykaniu obiegu, to w przypadku tworzyw mówimy o recyklacie pochodzącym z Unii Europejskiej, więc jednak recyklacie, a nie materiale, które jest tylko barwione, żeby recyklat udał.

Jeszcze jedna rzecz a propos frakcji, która też się wydaje kluczowa, bo teraz rzeczywiście mamy problem, szczególnie z tworzywami, jeśli chodzi o przetworzenie sporej części tworzyw ponownie, ale znowu to się będzie musiało zmienić w ciągu najbliższych pięciu lat.

Bo mamy nowe rozporządzenie Unii Europejskiej, o niewiele mówiącym skrócie PPWR rozporządzenie, które dotyczy opakowań i odpadów opakowaniowych.

Więc widać, że ciągle mamy jeszcze nieco odmienne standardy postępowania z odpadami niż to dzieje się w krajach Europy Zachodniej i to jest zła informacja.

Komisja Europejska już bardzo mocno mówi o tym, że trzeba będzie wprowadzić w Europie rozszerzoną odpowiedzialność producentów za tekstylia.

Czyli jak koszulka poliestrowa, to już będzie poliestrowa i koniec, kropka.

Z ubraniami mamy jeszcze jeden problem, o którym też się bardzo rzadko mówi, a mianowicie one są jednym z bardzo istotnych źródeł mikroplastików w wodzie.

Jeżeli pierzemy ubrania w naszych domowych pralkach, te, które wykonane są z tkanin albo robionych z tworzyw, albo z jakiegoś miksu tkanin naturalnych i tworzyw, to uwalniają się naprawdę duże ilości mikroplastiku do wody właśnie i potem ten mikroplastik mamy wszędzie.

Z najnowszych badań, które czytałem gdzieś tam w końcu zeszłego roku, wynika, że mikroplastik przekracza barierę krew-mózg, czyli on się odkłada gdzieś w naszym mózgu.

Tak, nie wiem jakie będą skutki, ponieważ za krótko jeszcze mówi się o tym mikroplastiku, za mało się go bada, żeby wiedzieć jak to będzie długofolowo wpływało na organizm człowieka, bo oprócz mikroplastiku mamy jeszcze nanoplastik, który jest jeszcze mniejszy, jeszcze trudniejszy do wykrycia.

Ten mikroplastik już w tej chwili jest znajdowany wszędzie, od Monteverestu po Płody po prostu, w łożyskach matek, więc jest to faktycznie realny problem, na który

W badaniach Unii Europejskiej 80% konsumentów deklaruje segregowanie odpadów, ale tylko 20% robi to poprawnie.

Jak nie więcej, ale kilkanaście edukujemy powiedzmy w miarę na poważnie i jakby edukacja musi być połączona z jakąś sankcją, bo to znowu te zachodnioeuropejskie strony pokazują, że sama edukacja jest trochę mało.

Ze względu na właśnie nadciągające nowe unijne przepisy mówiące, że po pierwsze wszystkie opakowania od 2035 roku wprowadzane na rynku w Unii Europejskiej będą musiały nadawać się w 80% do recyklingu w skali przemysłowej.

Z drugiej strony jakby ja się też z zasady zgadzam i tutaj też to bardzo mocno zauważyła Komisja Europejska, że recykling to nie jest rozwiązanie.

I to jest znowu coś, co to samo rozporządzenie narzuca polskiemu, czy wszystkim rynkom w Unii Europejskiej.

To nic, ale myślę, że obecnie klienci z jednej strony są dużo dojrzalsi i my jako konsumenci mamy zupełnie inne postawy niż to kilkanaście lat temu, a z drugiej strony po prostu rozwiązania będą musiały się pojawić ze względu na właśnie wymogi Komisji Europejskiej i to bardzo dobrze.

Bardzo często, gdzie były proponowane jakieś właśnie ustawy, które by przerzucały odpowiedzialność właśnie bardziej na producentów, to ci producenci proponowali jakieś akcje związane z recyklingiem.

I tu dochodzimy do ROP.