Mentionsy

I powiedzieć, że no dobrze, że ofiarą pada jakaś kwestia restauracji na kopule Bazyliki, a nie podstawowa jakaś kwestia dotycząca, nie wiem, nauczania Kościoła, chociaż prawdopodobnie i tego się doczekamy i też wielokrotnie przeinaczane były choćby słowa.

Gorzej byłoby, gdybyśmy mieli do czynienia z jakąś destrukcyjną i wypaczającą myśl Kościoła i nie wiem, interpretacją słów papieża albo też

Dwie przestrogi, po pierwsze taką, że jeśli chodzi o kwestię Kościoła, żeby nie wierzyć wszystkiemu, co widzą w internetach, a po drugie, żeby przygotowywać zwłaszcza ludzi w seminariach do właściwego korzystania z tych mediów i tego, żeby element pod tytułem tracenie czasu przed komputerem pojawił się jako coś, co nie jest godne chrześcijańskiego życia w najzwyczajniejszym świecie.

A czy w kontekście tego przypadku można mówić o jakichś szerszych trendach dezinformacyjnych, które Pan zauważa, a dotyczą Kościoła i instytucji kościelnych?

Zastosowanie takiej zasady do opisywania Kościoła, ośmielę się powiedzieć, nie przyniesie prawdziwego obrazu Kościoła.

Natomiast sprowadzenie kościoła tylko i wyłącznie do trzech, czy pięciu, czy ośmiu zestawów typu proboszcz, który był pod wpływem alkoholu na kolędzie, albo opisywanie kościoła tylko i wyłącznie przez pryzmat pedofilii, albo tego, że coś tam się złego stało z tacą zebraną i ktoś ją tam ukradł.

Natomiast, tak jak mówię, ten karykaturalny obraz Kościoła, który codziennie w mediach widzę, to nie jest nic zbudującego.

Wydaje mi się, że przerost myślenia takiego personalnego, takiego frakcyjnego, znaczy budowanie wizerunku Kościoła na zasadzie partii politycznej, pokazywanie Kościoła jako środowiska, w którym toczy się walka o władzę, gra interesów,

Więc to mnie bardzo denerwuje i denerwuje mnie i uważam, że to jest niewłaściwe właśnie takie frakcyjne traktowanie Kościoła, że to jest taka...

I również to, co jest bardzo wrażliwe i drażliwe, to znaczy pokazywanie Kościoła jako organizacji takiej czystoziemskiej, która dba tylko i wyłącznie o własne interesy, bogaci się, kuma się z władzą, żeby tylko na zasadzie takich ziemskich apanarzy budować swoje tutaj imperialne, władcze pozycje, co znając rzeczywistość Kościoła w Polsce,

Często się z tego rezygnuje na rzecz właśnie skrótu pokazywania Kościoła jako właśnie środowiska walczącego o wpływy, jako środowiska ścierających się frakcji i tak dalej.

No i to jest smutne, zwłaszcza w rzeczywistości Kościoła, która powinna być jednak jednością w pewnej różnorodności.