Mentionsy

Często bywa tak, że siedzimy na spotkaniu, które mogło być jednym e-mailem, czy też przeszukujemy bezmyślnie po kanałach telewizyjnych czy postach w social mediach, myśląc, co to za straszna nuda.

Dr Małgorzata Kubacka z Wydziału Socjologii UAM wzięła pod swoje badawcze szkiełko i oko te doznania, a wyniki badań opublikowała w książce Nuda w kulturze kapitalizmu.

Pani doktor, czym jest nuda?

Nuda może być emocją, może być stanem, a może być nawet czymś takim jak kondycja.

A nuda w takim razie jest potrzebna społeczeństwu do życia?

Możemy sobie pomyśleć o tym, że skoro Nuda cały czas jest obecna w naszym życiu i była obecna przez wieki, to widocznie do czegoś się przydaje.

Jest taka perspektywa historyczna, w której mówi się o tym, że Nuda ma pewną swoją historię, taką dyskursywną historię.

Nuda została włączona do takich dyskursów, które mają charakter medyczny i była patologizowana, ale była też leczona jako jednostka chorobowa.

No i wreszcie współcześnie nuda już ma charakter taki zwykły.

To jest też tak, że niektórzy w ogóle, psycholodzy zwłaszcza, stosują taką perspektywę ewolucyjną do pokazania tego, że Nuda jest nam potrzebna do życia.

Czyli jeżeli środowisko jest zbyt przewidywalne, no to wówczas nuda popycha nas do zmian i wspiera ten nasz proces uczenia się i to moje badanie było oparte o dane jakościowe, konkretnie o 60 indywidualnych wywiadów pogłębionych i osoby, które brały udział w tym badaniu, one

To znaczy, dla przykładu, wspominali o tym, że nuda może nas zmuszać do podjęcia refleksji nad własnym życiem.

No bo tutaj te badania pokazują, że nuda czy wprowadzenie w stan nudy aktywuje te obszary w mózgu, które są odpowiedzialne za autorefleksję, myślenie o swoim życiu, planowanie.

To też może się wydawać paradoksalne, ale nuda może mieć bardzo podobne konsekwencje jak ciekawość, to znaczy takie same albo podobne nawet skutki jak ciekawość.

No, tylko tak, to nie oznacza, że nuda nie ma żadnych negatywnych konsekwencji, bo z tym, że te negatywne były znacznie bardziej eksplorowane w naukach społecznych, od uzależnień np.

Obserwujemy wzrost w stronę tego, co nuda może nam przynieść dobrego.

Natomiast tak, ze społecznej perspektywy, my nie pytamy tylko o to, czy nuda jest nam potrzebna do życia, my pytamy o coś innego.

Socjolog może się skupiać na tym, co robi nuda, jak mówiłaby Sara Ahmed.

Z drugiej strony, nuda może być też hamulcem dla zmiany.

Nuda może nas, może prowadzić do tego, do zmian w istniejącej hierarchii.

Tak słyszałam, ale nie wiem, czy Nuda rzeczywiście zabija.

Wydaje mi się tak, że nuda jest zjawiskiem interdyscyplinarnym i trzeba to po pierwsze podkreślić, że w różnych dyscyplinach ona będzie miała różne konsekwencje.

Ale w perspektywie takiego zwykłego czy codziennego, codziennej perspektywy, a nuda nas raczej informuje o jakości, o cechach sytuacji.

Sygnał do tego, żeby coś zmienić albo taki sygnał, żeby zastanowić się nad tym, jaką rolę nuda pełni w moim życiu.

Tak samo, zresztą, jak refleksyjnie, powinniśmy podchodzić do swoich przekonań, o swoich przekonań na temat tego, czym nuda jest i jaką rolę pełni.