Mentionsy
#33 Światy wzniesiemy nowe, czyli nadzieja w czasach kryzysu
Czy utopie to tylko naiwne marzenia oderwane od rzeczywistości, czy może najbardziej odważne i potrzebne odpowiedzi na kryzysy współczesnego świata?
W tym odcinku rozmawiam z Urszulą Jabłońską, reporterką i autorką książki „Światy wzniesiemy nowe”, o tym, czym są dzisiaj utopie, jak realnie funkcjonują i czego możemy się od nich nauczyć.
Pytamy, czy alternatywne społeczności mogą być odpowiedzią na frustrację, bezsilność i polityczne podziały. Zastanawiamy się, czy w świecie pogłębiającego się kryzysu klimatycznego i społecznego, utopie mogą dać nam nadzieję – a może nawet konkretne narzędzia do działania.
Poruszamy też wątki:
ekologii i życia „poza systemem”
emocji po ostatnich wyborach prezydenckich i społecznej polaryzacji
granicy między marzeniem a rzeczywistością
oraz pytania: czy każdy z nas może zbudować swój własny, lepszy świat?
W odcinku wspomniane były książki:
Elisabeth Rush "Rising. Dispatches from the New American Shore"
Elisabeth Kolbert "Pod białym niebem"
Rebecca Solnit "Nadzieja w mroku"
Przydatne linki:
Esej o śladzie węglowym:
https://wyborcza.pl/magazyn/7,124059,28590846,jak-pokochalam-swoj-slad-weglowy-6-83-tony-dwutlenku-wegla.html
Raport o wyborach w sieci:
https://resfutura.pl/144222-2/
Szukaj w treści odcinka
Zaburzenia funkcjonowania systemu demokracji, gdzie lądujesz w Krystianii chociażby, gdzie społeczność jest już całkiem duża, społeczność duńska, bo Krystiania znajduje się w Danii.
W Krystianie mieszka tysiąc osób, więc mnie to niezwykle interesowało, w jaki sposób oni żyją.
To było w jakiś sposób takie dla mnie piękne, chociaż oczywiście wynikają z tego różne problemy, mianowicie na przykład takie, że jak rzeczywiście trzeba było się w tej Krystianii zająć jakimś trudnym problemem.
One oczywiście mają różne zasady, no ale są też takie, które na przykład jak Krystiania właśnie na swoim podstawowym poziomie, oni po prostu chcieli żyć poza systemem bez żadnych zasad, tak?
No widzisz, bo myśląc na przykład w kontekście takiej Krystiani czy Tamery, gdzie decyzje są podejmowane głosem wszystkich, czyli na zasadzie konsensusu, one są podejmowane, też dla mnie to jest takie dosyć mocno uświadamiające, jednak na żywo, że ci ludzie się spotykają na żywo, debatują, widzą siebie nawzajem i w jakiś sposób rozumieją, że rozmawiają z drugą żywą osobą.
Ostatnie odcinki
-
#52 Jak bóbr uratuje Polskę przed suszą, czyli ...
07.04.2026 14:38
-
#51 Jak pozbyć się nadmiaru i zrobić miejsce na...
01.04.2026 08:45
-
#50 Geny vs rzeczywistość: co naprawdę decyduje...
19.03.2026 09:44
-
#49 Zanim weganizm stał się modny — macierzyńst...
09.03.2026 13:02
-
#48 Życie, życie jest… reklamą. Konsumpcjonizm,...
25.02.2026 14:27
-
#47 Jak wrócić do siebie po traumie? O stresie,...
13.02.2026 09:31
-
#46 Żeńska końcówka języka, czyli jak feminatyw...
29.01.2026 17:06
-
#45 Ruch bez presji - jak zacząć i wytrwać?
23.01.2026 11:35
-
#44 Co mówią o nas rzeczy, które wyrzucamy?
14.01.2026 14:15
-
#43 Dobry klimat przy stole, czyli jak rozmawia...
23.12.2025 09:43