Mentionsy

Mówię o Efebie Polskim, czyli Nowych Atenach.

I teraz może wrócę do Efeba Polskiego.

I teraz, wracając od trzydziestej trzeciej dygresji, wracam do Efeba Polskiego.

Efeb Polski jest też taką naszą trochę sygnaturą muzeum.

Oczywiście to jest piękne, bo Efeb jest piękny, tak obiektywnie spoglądając.

Hila najpierw nam przekazała Efeba Polskiego, potem przekazała nam jeszcze dwa kolarze, które są robione przez tego samego autora bądź autorów.

No dobra i wracam do Efeba Polskiego.

Od dawna już odczuwa się w naszym kraju brak pisma wydawanego dla szerokiego ogółu, a traktującego o zagadnieniach tak istotnych, jak to właśnie teraz czyni Efeb Polski.

Jesteśmy przekonani, że Efeb Polski zdoła te wszystkie braki bez reszty naprawić.

I wiecie, ten Efeb Polski, ja oczywiście mógłbym o nim jeszcze bardzo dużo opowiadać.

O tym, że historię można jeszcze raz badać, że jeżeli mamy 56 rok i wpiszemy Efeba Polskiego w polski październik, czy wpiszemy Efeba Polskiego w zmiany społeczne po upadku stalinizmu, to widzimy, że ta zmiana też przyniosła rozprężenie, jakby to nazwać.

Nie, że to ostatecznie koniec końców, jakbyś się nie starał, lądują tam wielkie postacie na zdjęciach, gdzie mają bardzo nastroszone miny, a ten Efeb Polski, to co przeczytałeś, to było absolutnie fenomenalne, prawda?

Właśnie, mi się wydaje, w queerowej kulturze to jest jedna z najważniejszych takich form walki, przetrwania, dbania o siebie i to super w tym Efebie widać.

Masz takiego Efeba?

W tej gablocie, który jak Państwo przyjdą do, jak przyjdziecie do muzeum to zobaczycie, że jest taka piękna gablota, nie ma ich wiele, w której to gablocie Efeb sobie spokojnie tam leży i trochę też gra z tą swoją właśnie satyryczną naturą, no bo jest tutaj wystawione na postumencie.

No więc jest Efeb, jest muzeum.