Mentionsy

Marco Rubio, który chyba zdał sobie sprawę, mam wrażenie, że w ogóle w Waszyngtonie zdano sobie sprawę z tego, że oni się zagalopowali i są na dobrej drodze, żeby Europa rzeczywiście się odwróciła i żeby Amerykanie utracili Europę jako pewien atut ich polityki zagranicznej.

Europa może liczyć na nas nieco, troszeczkę, tak jak w tej piosence z niewielką pomocą moich przyjaciół.

Natomiast Europa powinna liczyć przede wszystkim na siebie, pozostając w dalszym ciągu w sojuszu jednak ze Stanami Zjednoczonymi, ponieważ

Zarówno gospodarcze, technologiczne, kulturowe, demograficzne, szybkie zbrojenia, tą gotowość, ta pomoc, którą Europa udziela Ukrainie jako jedyna właściwie.

Nie ma nazw dlatego, że przede wszystkim Amerykanie sobie tego, wspólnie Amerykanie i Rosjanie sobie tego nie życzyli i Europa i Ukraina zresztą w pierwszych miesiącach przynajmniej, do niedawna myślę jeszcze uważała, że jedni i drudzy, Europejczycy, Ukraińcy uważali, że Amerykanie negocjują w dobrej wierze, że chodzi im istotnie o, że oni są jedynymi.

Panie Profesorze, ale mamy przecież instrumenty, jako Europa.

Skoro finansujemy jako Europa uzbrojenie Ukrainy, to może powinniśmy Zeleńskiemu powiedzieć jasno i kategorycznie.

Problem polega na tym, że my mamy jako Europa wystarczająco wiele siły, także dzięki broni, którą kupujemy w Stanach Zjednoczonych, dzięki naszej własnej europejskiej broni, dzięki broni, która jest produkowana w Ukrainie, mamy wystarczająco siły czy potencjał, żeby powstrzymywać Rosję, ale tylko tyle.

Europa nie potrafi wywrzeć takiego naciska?

Za parę lat już będziemy, za parę lat już Europa będzie całkowicie samodzielna, bo to będzie wyzwanie dla Europy, żeby zbudować nie autonomię strategiczną, ale samodzielność, niezależność strategiczną, bo autonomia to jest zawsze w ramach czegoś, tak jak autonomia katalońska, jak autonomiczne republiki w Związku Sowieckim kiedyś były, czy może nawet są dzisiaj Federacje Rosyjskie.