Mentionsy

Szanse na nobilitację i uzyskanie herbu dla siebie i potomków, szlachcice zaś mogli zyskać wzbogacenie herbu o nowe elementy.

Kodeks rycerski jako jedną z najistotniejszych cech wymienia pogardę dla bogactw.

Większość rycerstwa żyła ubogo, często jedynie z datków różnych protektorów, zaś bogaci prześcigali się, rywalizowali między sobą w hojności, z czego korzystali ludzie ich dworu, damy, panny, rycerze, śpiewacy, grajkowie i poeci.

Ja bym rozszerzył w ogóle rozumienie tego pojęcia jako w ogóle datki na instytucje, nie wiem, państwowe albo jakieś korporacje, bogatych ludzi, wspieranie inicjatyw.

Tak, to jest pogarda ogólnie dla bogactw, a teraz nie ma pogardy dla bogactw.

Oczywiście, jeżeli my nie mamy pieniędzy, to gardzimy Elonem Muskiem na przykład, ale też z wielu innych powodów nim można gardzić, ale... Ja uważam, że tendencja jest taka, że właśnie rośnie pogarda dla bogactw w dzisiejszych czasach i coraz bardziej docenia się taką codzienną prostotę i takie trudy człowieka, który wcale nie ma dostępu do niewiadomych środków, bo...

W zamian za wstawiennictwo u Boga, za popełnione grzechy, rycerze oddawali też znaczne części swych majątków klasztorom albo biskupstwom.

Przysięga podczas pasowania na rycerza odwoływała się do Boga, powszechną praktyką było poświęcenie broni, a zwłaszcza mieczy.

Żarliwa wiara w Boga i słuszność poczynań Kościoła była dla rycerzy źródłem ufności w zasadność swojego posłannictwa.