Mentionsy

Stanisławie, bardzo szerokie zagadnienie jeśli chodzi o Chiny.

Chiny, Chińska Republika Ludowa, specyficzny model zarządzania państwem, ale jakbyś miał w możliwie najkrótszy sposób powiedzieć tak naprawdę do czego dzisiaj Chiny dążą.

O tym, co Chiny myślą o siebie, o sobie, o swoim miejscu na arenie międzynarodowej, to możemy na dzień dzisiejszy mówić o takich dwóch celach.

Na tych obszarach Chiny dążą w pewnym oczywiście uproszczeniu do odzyskania swojej pozycji, którą tak naprawdę sprawowały gdzieś do połowy XIX wieku do tak zwanych dwóch wojen opiumowych, wojen, które Cesarstwo Chińskie ówczesne sromotnie przegrało.

No i Chiny chciałyby po prostu odzyskać taką, można powiedzieć, dominującą pozycję na terenie właśnie Azji Wschodniej, Azji Południowo-Wschodniej.

Coś plus minus podobnego chciałyby Chiny zrobić w stosunku do Azji Wschodniej, do Azji Południowo-Wschodniej.

Chiny dążą do tego, aby ten ład globalny miał taki bardziej pluralistyczny charakter, aby było wiele ośrodków siły.

No i Chiny chcą być jednym z takich ośrodków siły, oczywiście bardzo ważnym.

Chiny, jak mówię, są pod tym względem mocno nietransparentne, zresztą nie one jedyne.

Chiny do czegoś takiego nie dążą, no przede wszystkim dlatego, że jak pamiętamy, no Stany Zjednoczone w latach 90-tych i 2000-tych były głównym hegemonem, ale to się też wiązało z pewnymi tutaj można powiedzieć zobowiązaniami, a Chiny nie lubią mieć zbyt klarownych zobowiązań.

Okej, to możemy podsumować, że zarówno Stany Zjednoczone, jak i Chiny, aby być tak naprawdę większym graczem, czy po prostu o globalnym znaczeniu, muszą najpierw zapanować na swoim najbliższym podwórkiem.

Chcemy być bardzo tym słynnym hubem, chcemy być bramą na Europę, wszyscy na tym chcemy zarabiać, nie widząc chyba przy okazji pewnego podstępu, no bo jakby nie patrzeć, Chiny też będą nas wszystkich uzależniać

Nie zapominajmy o takich pojęciach jak dyplomacja szczepionkowa i też uzależnianie przez Chiny najróżniejszych państw i obszarów świata właśnie w tym aspekcie.

Chiny, Polska.

Chiny starają się wzmocnić swoją pozycję, to jest zagadnienie sypania tych sztucznych wysp, co doprowadza oczywiście do konfliktów z szeregiem państw położonych na tym niezwykle ważnym akwenie.

Gdyby Chiny zdecydowały się

No i Chiny, które wtedy być może miały takie pewne pole do wyciągnięcia ręki do Unii Europejskiej celem zbudowania jakichś tam punktów współpracy w kontrze do tego, co robią Stany Zjednoczone, no postąpiły z Unią Europejską, można powiedzieć, dosyć brutalnie.

Mniej więcej w tym samym czasie Chiny robiły wszystko, aby to one tym żandarmem się stały.

Spodziewasz się, że Chiny dalej będą chciały zająć rolę Stanów, z której de facto Stany i tak się w pewien sposób wycofują?

Ja osobiście sądzę, ale zaznaczam, to jest tylko moje zdanie, że Chiny...

I powiem tak, gdyby Chiny miały ambicje bycia żandarmem,

No to powinny tak wysłać informacje do opinii międzynarodowej, że jeśli Stany Zjednoczone albo Izrael wykonają pewne kroki militarne w stosunku do Iranu, no to Chiny militarnie w ten konflikt się zaangażują.

Oczywiście Iran był wspierany przez Chiny.

Armia Irańska, czy to Armia Regularna, czy Strażnicy Rewolucji w niemałym stopniu dzisiaj operują na chińskim sprzęcie, ale Chiny otwarcie w ten konflikt angażować się nie chciały.

Gdyby ajatollahowie stracili władzę, to Chiny miałyby bardzo poważny problem, bo to jest ich kluczowy sojusznik na Bliskim Wschodzie.

Myślę przede wszystkim z tego, że jakkolwiek Chiny są oczywiście potęgą militarną,

Chiny nie budują armię w kontekście ekspedycyjnym.

Dlatego Chiny na razie nie przejawiają takiej chęci bycia żandarmem świata, bo to jest dosyć niebezpieczne.

To jest o tyle ciekawe zainteresowanie, że Chiny oczywiście również ten swój soft power rozwijały.

Oczywiście w zestawieniu ze Stanami Zjednoczonymi, ze światem zachodu, czy nawet innymi państwami dalekiego wschodu, takimi jak na przykład Japonia, czy Korea Południowa, no tutaj Chiny miały i mają po dzień dzisiejszy wiele do nadrobienia.

Ale niemniej jest to dosyć ciekawe zagadnienie, ponieważ przez wiele dekad mówiło się o tym, że Chiny reformując się gospodarczo, modernizując się, że one z czasem się westernizują i staną się takie jak Zachód.

Czy to nie jest przypadkiem tak, że Chiny miały się zwesternizować, a się nie zwesternizowały?

Oni oczywiście traktują Chiny jako rywala geopolitycznego, ale zarazem tych ludzi,

Jak Chiny dzisiaj tak naprawdę prowadzą państwo, bo z jednej strony obrazki mogą być piękne, szczęśliwi ludzie, państwo bardzo się rozwijające, mające swoje problemy, jak praktycznie większość państw na świecie najróżniejsze i wśród młodych, i w kwestii mieszkań, wykształcenia i różnych innych problemów.

Czy widzisz właśnie również, czy analizujesz takie kwestie, takie sytuacje, że widzisz, że w tą stronę to wszystko idzie i że to wcale nie jest tak, że perturbacje i problemy czekają tylko Zachód, a Chiny nie?

Zawsze w dziejach świata jest tak, że gdy jakieś państwo odnosi sukcesy, to potem inni je naśladują i z pewnością Chiny w jakimś stopniu też będą naśladowane.

Ja bym nie chciał, żeby też nasi widzowie źle nas rozumieli, bo spotkałem się z takimi opiniami i jestem w stanie bardzo mocno je podzielić, by nie powiedzieć, że popieram, że Rosja tam jest narzędziem, ale tym prawdziwym prowadzącym ten konflikt czy wojnę są Chiny i toczące go tak naprawdę z Zachodem, czy raczej głównie ze Stanami Zjednoczonymi.

Tak gracze oczywiście pojawiają się różnie, ale przede wszystkim Stany Zjednoczone, przede wszystkim Europa, Rosja, Chiny.

Możemy obserwować, Chiny w kontrze do tego, co dzisiaj robi administracja Donalda Trumpa, próbują się w jakiejś mierze fokusować, przedstawiać jako to państwo, które opowiada się za paradoksalnie jakimś ładem międzynarodowym opartym na zasadach, na regułach, na multilateralizmie, na współpracy pomiędzy narodami.

No bo właśnie pojawiają się te materiały, które mają sugerować i nam, Polakom i Europejczykom, że tak, Rosja jest zagrożeniem, ale istnieje takie państwo jak Chiny, a dzięki kooperacji z nim Rosja tym zagrożeniem

O Rosji może trochę mniej mówią, ale pośrednio to się też do tego sprowadza, że to są państwa rewizjonistyczne, natomiast Chiny są tutaj pewnym gwarantem porządku i one w taką narrację idą dzisiaj jak najbardziej.