Mentionsy

Siepać BDSa.

O, siepać BDSa.

To był utwór Eripe do BDS-a o tytule Rapuj, kolego.

No więc tak, zostawiliśmy to na tym etapie, w podcaście mam na myśli, że o, Rippę dostał w pysk i potem i nie wiadomo, czy tutaj tylko strzały na Facebooku, czy coś kombinują, ja zapewniałem, że raczej coś kombinują, no i patrz jak trafiłem, w pierwszym poście, który wierzę do tego wszystkiego, był teasowany tytuł, bo przypominam, pierwszy post kończy się słowami rapu i kurwo, i tak właśnie, taki tytuł ma właśnie utwór, no, Disney BDS od Rippę.

No i potem to się bardzo szybko potoczyło, bo wyszło w piątek, potem w północ, między poniedziałkiem a wtorkiem dostaliśmy odpowiedź BDS-a.

Podchodzę do tego dosyć neutralnie i najpierw mówię, dobra, mocny ten diss na tego BDS-a faktycznie, po czym słyszę BDS-a i mówię...

Nie uważam, żeby BDS zjadł.

No i też chyba bez jakichś konkretów, mi się spodobało w sumie u BDSa, jak on tam nawijał o tym, że tam B do PS coś tam, coś tam i że brakowało jeszcze, kurwa, 6x6.

Wydaje mi się, że większość osób glajzuje disbdsa, bo jest prosty, kurwa, nie?

Jeżeli podchodzisz do tego powierzchownię, jeżeli podchodzisz do tego powierzchownię, no nie, że przeleci i wyleci, sobie przejdziesz reakcję, to disbdsa wypada lepiej, ale jak na przykład...

A u BDSa jest to bardzo, ale to bardzo, ale to bardzo proste, no nie?

Ale tak, co mówiłem w poprzednim odcinku, jak w ogóle zaczęliśmy o tym gadać, mnie najbardziej bawi cała ta sytuacja, czyli BDS, który w ogóle decyduje się na to, żeby komuś sprzedać potężnego, jak to powiedzieć, żeby...

Ja zawsze już w pewnym momencie wychodziłem z założenia bardzo mocno co do BDSa, że jest to jedna z postaci na tej scenie polskiego rapu, która jest najmniej spójna z tym, czym chciałaby być.

Jestem w stu procentach pewien, że jak Eripe stał pod tym hotelem, to tam nie było Pengsa, bo jakby stał Pengs, to by BDS nie podszedł.

najlepszym ruchem dla BDS-a to pójść w to.

Więc tutaj BDS jest na wygranej pozycji.

I co ma RIP powiedzieć, że BDS jest gruby?

ten, no i dużo właśnie tych, wiesz, pod koniec tego dissu to jest bardziej pojazdy o tym, że wiesz, BDS się zakrywa tymi chorobami psychicznymi, że jest właśnie takim PR-owcem, no nie?

Co mnie skurwiło na pewno na końcówce tego DISA BDS-a, to było ten.

Tak obiektywnie stwierdzając, pomimo mojej niechęci do BDS-a,

o te disy, no bo wiadomo, te wszystkie dziewczynki BDSiarek obsrane przed BDSem, bo stworzył sobie taki, a nie inny wizerunek i stał się raperem pro-kobiecym, więc jednak ma tę widownię dosyć mocno zbudowaną, to wiesz, tam nie będzie żadnych wątpliwości, że BDS król wygrał, oh my god, zniszczył starego dziada, rip, rip, rip,

Ale nie, no była ogólnie, wiesz, była ta gadka na BDSa, że ktoś musi disy pisać, nie?

Pomimo mojej sporej niechęci do BDS-a, po prostu spierdalaj, jak nie masz nic ciekawszego do napisania lub, nie wiem, naprawdę nie znalazłeś jakiejkolwiek innej rzeczy, która byłaby lepszą puentą w stronę BDS-a, czy jakimkolwiek wytykiem czegokolwiek.

Właśnie, nieważne jak się potoczyła ta sytuacja, czy oni się pogodzili, czy nie pogodzili, w tym momencie, w którym Ripa sobie wraca do domu i uznaje, no ja sobie wyjaśniłem z tym BDS-em.

Wiesz czemu ten diss BDS-a też mnie nie rusza?

Nie, bo to, to, to, wiesz, bo to wszystko właśnie, te pancze, kurwa, co, co, co ludzie tak mówią, że o, tego było więcej u BDS-a.

Że oficjalnie pierwsze, jak zaadresował BDS to wszystko, to było na koncercie.

Właśnie, w bagażniku, kurwa, z BDS-em.