Mentionsy

Obok niej stał Zbigniew Kołecki z rękami w kieszeniach płaszcza, obserwując teren z napiętą uwagą.

Zapytał Kołecki, nie odrywając wzroku od szczątków.

Kołecki podszedł do miejsca, gdzie kończyły się ślady stóp.

Kołecki nie odpowiedział.

Kołecki stał przy otwartych drzwiach furgonu, paląc papierosa i zerkając na kołyszące się drzewa.

Agencie Kołecki, mamy coś jeszcze.

Kołecki i Marusak stali przy głównym pulpicie komunikacyjnym.

Kołecki rzucił się do pulpitu.

Kołecki patrzył w czarne jamy oczodołów i milczał.

Kołecki siedział przy biurku, studiując inne sprawy Instytutu o podobnym przebiegu działania.

Wtem rozbłysło światło, a z głębi lasu wyłonili się Kołecki i Marusak.

Krzyczał Kołecki.

Kołecki rzucił się do przodu, ale pomost pod nim zatrząsł się jakby poruszany przez fale sejsmiczne.

Kołecki upadł na kolana i uderzył pięścią w zbutwiałe deski.

Lena Marusak w skupieniu przeglądała ostatnie raporty, a Zbigniew Kołecki siedział przy stole z założonymi rękami, patrząc na ekran, na którym powoli przewijały się nagrania z Jeziora Krasne.