Mentionsy

Jednym z jej przykładów jest bożonarodzeniowy demon znany jako Krampus, popularny w takich krajach jak Niemcy czy Szwajcaria.

Pokazałem kartkę tacie i on od razu rozpoznał na niej Krampusa.

Na dole widniał podpis Grs vom Krampus.

Tatuś mówi, że co roku Krampus każe niegrzeczne dziewczynki i chłopców na święta, a tym grzecznym święty Mikołaj przynosi prezenty.

Krampus istniał naprawdę.

Ale nic nie mogło przygotować mnie na bestię, którą był Krampus.

Przypomniałem sobie to, o co mówił tata, że Krampus bije niegrzeczne dzieci, zabiera je ze sobą, czasem zjada, a czasem potrząsa nimi i straszy, żeby w końcu zaczęły być grzeczne.

Krampus wyszedł z pokoju sam.

Krampus zbliżał się bez pośpiechu.

Poczułem pewność i ulgę, że Krampus nie żyje.

Krampus natychmiast ruszył w stronę drzewka, z wyraźną intencją zrobienia mi wielkiej krzywdy.

Zacząłem iść w jego stronę, gdy nagle na moich oczach mojego małego braciszka przebiły na wylot rogi Krampusa.

Krampus uczynił Boże Narodzenie świętem nienawiści i zemsty.

Krampus szarpał uszy pazurami, wrzeszcząc przy tym z bólu, a ja w tym czasie zacząłem pośpiesznie czołgać się w stronę okna.

Ku mojemu przerażeniu zobaczyłem, że Krampus użył właśnie swojego niewiarygodnie długiego, mackowatego języka, by wciągnąć mnie do pełnej ostrych zębów paszczy.

Zanim zdążyłem zaczerpnąć oddechu, Krampus znów mnie podniósł i zaczął brutalnie potrząsać.

W końcu Krampus sięgnął ręką do kosza i chwycił jedno z dzieci.

Puściłem ją i spadłem za plecami Krampusa.

Powoli cofałem się, podczas gdy Krampus ucztował w najlepsze przy swoim upiornym stole.

Wychodziły z pudełek takich jak to, do którego Krampus splunął świecącą zieloną rzecz.

Uznałem, że to musi być rodzaj wypaczonej fabryki zabawek Krampusa i postanowiłem jak najszybciej się stamtąd ewakuować.

Zastanawiałem się, czy imię tamtej pożartej przez Krampusa dziewczynki też było wśród nich.

Wtedy krzesło, na którym siedziałem, obróciło się, a ja znalazłem się twarzą w twarz z Krampusem.

Nagle Krampus stanął jak wryty.