Mentionsy

Drugim ekipowiczem był Buła, mój wieloletni przyjaciel, z którym znałem się z czasów, gdy jeszcze co tydzień wyczekiwało się na kolejny odcinek Dragonballa.

Podobnie jak sam Buła.

Buła z mniejszym entuzjazmem zareagował na ten pomysł, gdy wyjawiliśmy go podczas spotkania w barze.

Buła nam trochę opowiadał o tej twojej pasji, no i tak się wspólnie zastanawialiśmy, no czy nie znajdziemy się w jakiejś Zofiówce?

Wypalił Buła.

Chwilę ciszy przerwał Buła.

Odezwał się Buła.

Po tych słowach Buła prawie zakrztusił się spożywaną kanapką.

Mówiłem wam, że... Zamknij się, Buła.

Buła dyskretnie dał mi znać, żebym odpuścił.

Cóż, czasem nawet zdanie takich ludzi jak Buła warto brać pod uwagę.

Sekundę później na cały hostel wydarł się buła.

Po otwarciu drzwi do środka wparował zdyszany buła w samych bokserkach i bezrękawniku.

Buła.

Stojący na schodach Julka, Buła i Iza.

Julka ze łzami w oczach zaczęła ciągnąć mnie ku górze, a Buła z Izą zdążyli uciec do pokoju.

– krzyknął Buła, którego uderzenia o fotel mocno odczułem na plecach.

Buła rzucił studia i przeszedł całkowicie na pracę zdalną, zaszywając się na swoim kwadracie, a kontakty interpersonalne ograniczył do sporadycznego widywania się z dostawcą jedzenia.

Niedawno odezwał się do mnie Buła, w końcu.

Buła?

Zamiast tego Buła z dużym impetem przesunął swój laptop w naszą stronę.