Mentionsy

Pewnego ranka Kurandera obudziła się, słysząc płacz dziecka.

Kurandera zaczynała się niecierpliwić.

Tej samej nocy, kiedy Kurandera położyła się już do łóżka, obudził ją głośny huk.

Kurandera spojrzała na zbiegowisko i zasmuciła się tym, co zobaczyła.

Lud nagle zamilkł, a Kurandera otworzyła oczy.

Kurandera leżała przerażona w absolutnej ciemności.

Czas zdawał się zwolnić bieg, podczas gdy Kurandera czekała na pierwsze ukłucie żądła.

Kurandera leżała nieruchomo w ciemnościach, dysząc i z trudem łapiąc powietrze, niczym wyrzucona na brzeg ryba.

Kurandera usłyszała szuranie długich paznokci po zewnętrznej stronie trumny.

Po chwili szura nie ustało, a Kurandera usłyszała niski, mocny, kobiecy głos pytający.

Z ziemi, pod którą leżała Kurandera, wystrzeliły mroczne ciernie, a gleba całkowicie zczerniała.

Trzy dni później chłopiec, którego Kurandera uleczyła, ten mały zdrajca, zaginął bez śladu.

W końcu, podobnie jak Sprawiedliwa Kurandera, cała wioska umarła powolną, bolesną śmiercią.