Mentionsy
Rak to nie wyrok. Jak oswoić lęk po diagnozie i wspierać kogoś w obliczu choroby nowotworowej?
Co czuje pacjent, gdy słyszy diagnozę? Jak mądrze wspierać bliskich w chorobie onkologicznej i unikać toksycznych frazesów w stylu "bądź dzielny"? Czym jest "żałoba po sobie zdrowym" i dlaczego rozmowa o śmierci bywa ukojeniem? Gościnią Kamila Wróblewskiego w audycji "Myśl na głos" jest psycholożka i psychoonkolożka Adrianna Sobol, twórczyni platformy "Zdrowie zaczyna się w głowie".
Szukaj w treści odcinka
Zachęcam Państwa do wysłuchania fragmentu rozmowy w audycji i podcaście Myśl na głos.
Witam Państwa w audycji Myśl na głos w każdą środę o godzinie 23 w Radiu TOK FM i o dowolnej porze w naszych podcastach na tokfm.pl i w aplikacji mobilnej i zresztą też jak wszystkie audycje z PASMA przed północą, bo przypominam spotykam się z Państwem od poniedziałku do piątku o godzinie 23 w poniedziałki.
We wtorki jest Zakupiona Autostrada, w środy właśnie dzisiaj Myśl na głos, a w czwartki i w piątki Między Słowami.
Jeszcze inne osoby myślą o tym, a może za rogiem czyha na mnie coś lepszego, coś fajniejszego,
No i zaczyna się, nie lubię tego słowa walka, bo chciałabym, aby moi pacjenci przestali walczyć z rakiem, a zaczęli myśleć o tym w kategoriach, że to jest choroba taka jak każda inna i ją się leczy.
No to jest myślę bardzo trudny jednak wątek, bo też taka walka może się wiązać z bardzo ogromnym bólem, niewyobrażalnym bólem.
Teraz myślę, że ośrodki, szpitale, lekarze coraz mniej dopuszczają do takiej sytuacji.
No ale pacjent myśli sobie, o kurczę, ale kim ja właściwie jestem?
To pacjent nigdy nie pomyśli o sobie, tak jak wcześniej.
Nigdy nie pomyśli o swoim zdrowiu, nigdy nie będzie go aż tak pewien, jakby żył wcześniej w tej błogiej niewiedzy, nieśmiertelności, jest wszystko dobrze, jestem zdrowy.
Inaczej siebie postrzegać, inaczej postrzegać swoje życie, inaczej myśleć w ogóle o... W ogóle zmieniają się priorytety, wartości.
Dlatego chodzi mi o to, żeby przygotować, że nigdy już ta osoba o sobie, o swoim zdrowiu, o sobie nie pomyśli tak jak wcześniej.
Inaczej myśli, inne rzeczy docenia, inne rzeczy są dla niego ważne.
Ja pracując z pacjentami, to zabrzmi dość kontrowersyjnie, zadaję im pytanie, no dobra, jeśli choroba to jest taki znak stop, to jak myślisz, co ona chce ci przekazać?
Odpuszczają różne rzeczy, nie gonią na przykład za jakimiś dobrami materialnymi, a myślą sobie, jejku jakie jest piękne mieć czas, żeby usiąść na swoim balkonie i wypić w ładnym kubku kawę czy herbatę.
Właśnie mieli Państwo okazję wysłuchać fragment rozmowy w audycji i podcaście Myśl na głos.
Ostatnie odcinki
-
Wsparcie w cieniu diagnozy: Jak mądrze towarzys...
23.04.2026 05:00
-
Praca w cieniu diagnozy: Jak choroba nowotworow...
16.04.2026 05:00
-
Dojrzała trzeźwość: Dlaczego samo niepicie to d...
09.04.2026 05:00
-
Jak być "bonusowym" rodzicem? Pułapki i wyzwani...
02.04.2026 05:00
-
Paraliż decyzyjny i nadmierne myślenie – jak uw...
26.03.2026 06:00
-
Syndrom oszusta i wewnętrzny krytyk. Jak przest...
19.03.2026 06:00
-
"Nie chcę żyć jak moi rodzice" - o młodych doro...
12.03.2026 06:00
-
Psychowashing: Jak nie dać się nabrać na "magic...
05.03.2026 06:00
-
ADHD pod lupą. Ekspert odpowiada na Państwa pyt...
26.02.2026 06:00
-
Cyfrowe pułapki: Od manipulacji algorytmów po b...
19.02.2026 06:00