Mentionsy

Bo Smętek... Smętek to nie jest czort z piekła.

Smętek to Duch Ziemi, Duch Niepokoju, Duch Pogranicza.

Na Kaszubach mówiono, że Smętek chodzi tam, gdzie kończy się jedno, a zaczyna drugie.

Smętek nie przychodził z ogniem.

Kaszubi wierzyli, że Smętek potrafi mącić w sercu.

I to jest ważne, bo Smętek nie był demonem grzechu.

I to jest ważne, bo Smętek nie był demonem grzechu.

Bo Smętek nie bał się krzyża.

Bo Smętek nie walczył z Bogiem.

W starych opowieściach Smętek był związany z losem Kaszub, z ich ciężką historią, z biedą, z utratą ziemi, z poczuciem bycia pomiędzy.

Mówiono, że Smętek chodził po wsiach wtedy, gdy ludzie tracili nadzieję, gdy zapominali kim są, gdy wstydzili się własnej mowy.

Smętek był cieniem, który pojawia się wtedy, gdy człowiek odcina się od swoich korzeni, od ziemi, od przodków, od własnego języka.

Dlatego Smętek nie musiał straszyć.

Niektórzy mówili, że Smętek potrafi doprowadzić człowieka do obłędu.

Bo jeśli wiedziałeś, kim jesteś, Smętek nie miał do ciebie dostępu.

Smętek był lustrem kaszubskiej duszy.

A gdy przyszły czasy, w których Kaszubi zaczęli odzyskiwać głos, gdy wróciła mowa, pieśni, duma, Smętek... Smętek zaczął zanikać.

Bo Smętek żyje tylko tam, gdzie człowiek zapomina, kim jest.

Ale żeby pamiętać, bo Smętek nie jest diabłem.

Smętek jest cieniem, który znika, gdy zapalisz ogień.

A teraz niech ta noc będzie spokojna i niech Smętek omija Was szerokim łukiem.