Mentionsy

Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, a filmem otwarcia imprezy będzie Chopin Chopin.

Panowie, mam wrażenie, że po tych dwóch filmach, które nakręciliście z Erykiem w roli głównej, czyli Filip i Chopin Chopin, staliście się specjalistą od kina, które kiedyś

i jednak udało mi się jakby ten budżet zorganizować dlatego, że w sumie zbierałem go na Chopina i nikt nie wnikał, czy to jest film psychologiczny, czy to jest biografia, czy to jest film jakiś, nie wiem, o przypadkach życiowych, więc w tym sensie mogłem jakby zataić istotę tego filmu, mówiąc, że to jest film o Chopinie po prostu.

W jednym z wywiadów powiedział pan o tym, że zagłębiając się zarówno w postać Chopina, jak i dyskutując nad tą postacią z Erykiem, doszedł do wniosku, że jednego i drugiego pana łączy wiele wspólnych cech charakteru, że są do siebie bardzo podobni.

Co łączy Kulma i Chopina?

Co łączy Kulma i Chopina?

Poczytałem o Chopinie, to przede wszystkim energia, wigor i jakby charakter, który kompletnie jest niezrozumiały.

Jeżeli się ogląda jedno zdjęcie z życia Chopina, smutny pan, dagerotyp, pod jakimś murem spuchnięty od nerek.

Więc mnie się wydaje, że Chopin...

Więc mi się wydaje, że tu trzeba będzie namawiać widownię, co będzie największym problemem, żeby ona uwierzyła, że Chopin mógł taki być.

Rozmawialiście sobie przy okazji Filipa i powiedziałaś, kurczę, marzyłem zawsze o tym, żeby zagrać Chopina.

Wydaje mi się, że odkąd pamiętam, chyba odkąd pojawiło się aktorstwo i zdetonizowało marzenia mojego taty, żeby był muzykiem, to jak pojawiło się aktorstwo, to automatycznie jakoś zawsze wiedziałem, że chciałbym zagrać Chopina.

Może dlatego, że ten Chopin jakoś tak zawsze jak uczyłem się grać na fortepianie, to jakoś ta jego muzyka najbardziej do mnie trafiała i jakoś najprzyjemniej mi się jej uczyło w ogóle i grało potem.

No i to jakoś tak ze mną zawsze szło, że ten Chopin był taki, kurczę, zagrać Chopina, no bo to też jest taka postać dosyć wyjątkowa na tle innych postaci historycznych chyba, że ten Chopin jest jakiś taki... On był zawsze takim... Przez to, że nie było dużo filmów o nim, to gdzieś nie nasycił się, mam wrażenie, nim człowiek, w ogóle widz i w ogóle...

No właśnie, a propos tego Chopina.

Ciekawi mnie, czy przy Chopinie też tak miałeś?

że czułeś, że musisz bronić tego Chopina, bo być może na kartach scenariusza będą takie chwile, kiedy widz na przykład powie, że nie lubię tego bohatera.

Wydaje mi się, że jak jest możliwość głębokiego przygotowania do roli i kiedy jest poświęcony temu czas i energia i są powzięte środki, które i zatrudnienie ludzi, którzy się tym zajmują, tak jak przy Filipie i przy Chopinie Ania Skorupa coach aktorstwa.

U nas w kraju to jest trochę dziwne, że mieliśmy takie przygotowanie do Chopina.

Jest coś takiego, jest taka scena w Chopinie, kiedy on w zasadzie mówi, że jest niezdolny do bycia szczęśliwym.

Jak było przy okazji Chopina?

Od miesięcy mówi się o tym, że Chopin, Chopin to prawdopodobnie najdroższa polska produkcja nakręcona po 1989 roku.

Od początku się tak umówili, bo tak naprawdę kamera jest wyłącznie cały czas Chopinem, więc ona się nie rozprasza na żadne epizody takie obyczajowe, chociaż można by ich wprowadzić bardzo dużo.

A ty jakiego chciałeś pokazać Chopina?

Czy coś Cię zdziwiło też w ogóle, pracując nad tą rolą, że odkrywałeś jakieś aspekty osobowości Chopina, o których ludzie na przykład zupełnie nie zdają sobie sprawy i stwierdziłeś, wow, chcę to pokazać na ekranie?

I w tych biografiach o Chopinie taką rzeczą, która mnie trochę uspokoiła też wręcz, to właśnie było to poczucie humoru Chopina.

Bo rozumiem mniej więcej jakoś tam próbę połączenia tych charakterów mojego i Chopina, ale jakkolwiek się da, bo przecież to było pięćset lat temu i nikt nic nie wie, tylko jest napisane przez jakieś osoby, które nie wiemy, czy mają w ogóle rację.

Wspominał Pana o tym i wspomnieliśmy właśnie o tym, że powstawały już wcześniej filmy o Chopinie, ale żaden z tych filmów nigdy nie usatysfakcjonował Pana, że zawsze z nimi coś było nie tak.

Przypomnij, Andrzej Żuławski też nakręcił chociażby film o Chopinie, Błękitą Nutę.

Znaczy, mnie się wydaje, że nie chcę tu jakoś być taki pyszny czy nieskromny, ale mi się wydaje, że żaden z tych twórców nie zajął się Chopinem, tylko zajął się jakąś wyrywkiem z życia Chopina jako epizodem obyczajowym,

a nie zajął się jego naturą, dlatego że podstawowa rzecz taka, która jest szokująca, Chopin bardzo szybko chodził.

I mnie się wydaje, że ludzie fatalnie interpretują muzykę Chopina, ponieważ co on...

Także ja się tu najbardziej butuję, ponieważ wiele książek powstało o Chopini i one wszystkie mają takie tendencje egocentryczne tych twórców, żeby zinterpretować, co Chopin miał na myśli.

Nie wolno, bo mnie się wydaje, że Chopin był wielkim muzykiem i to, co miał w głowie, nie wie nikt i nie powinien nawet wiedzieć.

Czyli was nigdy nie kusiło w trakcie pracy nad tym filmem, żeby zastanowić się, co Chopin miał na myśli?

Plus jeszcze słuchałem muzyki, którą... Słuchałem kompozytorów, których kochał Chopin.

Nie słuchałem Chopina,

tylko jakby starałem się naprawdę wejść w to, czy słuchałem Mozarta, słuchałem Kalkbrennera, ale właśnie nie Chopina.

I jest coś w tym, że to jest właśnie to, co Michał mówi, że my nadajemy temu Chopinowi jakieś takie znaczenie, jakby on był

Dla nas to jest tak nie do zrozumienia, że nasza próba interpretacji tego, co Chopin mógł mieć w głowie, pisząc coś tam, jest absurdalna, bo musielibyśmy 20 lat siedzieć przy fortepianie, potem jeszcze ewentualnie mieć gruźlicę,

Ale wrzucamy Chopina ciągle w patriotyzm, miłość do Polski, wspomnienia o wierzbie i smutek.

Z tego, co panowie mówią, można by wnioskować, że wystawiacie się przy okazji premiery trochę na strzały z tej właśnie patriotycznej strony, gdzie wszyscy będą mówić, no jak to, no Chopin, Polak, trzeba to podkreślać.

Każdy Polak ma w sobie swojego Chopina i on, będąc mi osobą bardzo życzliwą, zaczyna to oglądać i zmierza się przez pierwsze ileś minut, żeby oswoić ten wizerunek, który proponuje Eryk, wobec wizerunku, który ma się po...

Cały hist po latach, latach rozmowa o Chopinie, potencjika o Chopinie i filmach o Chopinie.

Ale ludzie na Chopina nie dojadą.

Ja uważam, że ludzie bardzo często będą iść na Chopina jak na Chopina.

I ciekawi mnie, jak było z Chopinem i czy już nastąpił moment, czy żałoba jeszcze trwa po postaci?

grać te utwory, no już tak legalnie, po prostu grać je, jakoś tam spróbować, więc ten Chopin jest cały czas ze mną, jeszcze nawet zaczynam, mam tak, że zaczynam zawsze Bachem, bo Chopin kochał Bacha, uważał, że on jest największy ze wszystkich, więc jest jeden, nie pamiętam jak się nazywa ten utwór,

I Chopin go uwielbiam, więc zawsze od niego zaczynam.

I zawsze czuję się jak taki ten, potem zaczynam grać Chopina, więc chyba ta trauma jest przeze mnie sukcesywnie podsycana.

A sny Chopinowe masz miałeś?

Nie będę mówił dokładnie, w której części filmu, bo to będzie za duży spoiler, ale jest fajny, że w którymś momencie w pracy właśnie z Anią, z Korupą, Ania mówi tu święcie, witamy Chopina, cześć.

Mam wrażenie, że tak, Bodo był na drugim planie, potem Filip, teraz Chopin, Chopin.

Po Filipie Michał Kwieciński mówił, że też chce zrobić mały psychologiczny film i zrobił Chopina.

Chopin, Chopin.