Mentionsy

Milion poddanych żyło sobie w domenach Mieszka I i Bolesława Chrobrego.

Wobec prędkiego jałowienia gleby miejsce zamieszkania mogło co jakiś czas ulegać zmianie.

Mieszkają w lasach, wśród rzek, bagien i moczarów i mają rozliczne wyjścia ze swoich siedzi, ze względu na mogące ich spotkać niebezpieczeństwo.

Relacja pseudo-maurycego znajduje poparcie w pismach Ibrahima i Bny Jakuba, który wspominał, że Słowianie w czasach Mieszka I...

Ibn Jakub potwierdzał więc istnienie w państwie Mieszka zwyczaju obsiewania pól zbożami ozimymi i jarymi, które wysiewano w różnych porach roku, o czym wspomniałem wcześniej.

Mediewista Karol Buczek sugerował, że wspomniany fragment relacji Ibn Jakuba mógł nawet potwierdzać istnienie w czasach Mieszka I jakiejś prymitywnej formy trójpolówki,

Jakie zboża i rośliny uprawiali Słowianie w czasach Mieszka?

Śmieszki na bok, wracamy do średniowiecza, gdzie każdy człowiek zboża rozróżniał, po części dlatego, że niemal wszyscy mieszkali na wsi, a po części, ponieważ zbóż tych, tak jak i w ogóle warzyw czy owoców, było znacznie mniej, aniżeli ma to miejsce dzisiaj.

Poddani Piastów mieszkali w siodłach, czyli wioskach.

Dzięki temu, panu, wiem na przykład, że moje nazwisko, Kuźniar, ma pochodzenie słowackie, co zresztą doskonale tłumaczy, dlaczego większa część wszystkich odnotowanych do tej pory ponad pięciu tysięcy Kuźniarów w naszym kraju mieszka w dwóch województwach leżących tuż przy słowackiej granicy.

Kazimierz, król, widząc pogórskiej Rusi krainy, dla częstych najazdów litewskich, zburzone i puste, niemieckiego narodu, ludzi w krainach tamtych osadził, którzy jeszcze i dziś po wsiach mieszkają koło Przeworska, Przemyśla, Sanoka i Jarosławia, a jaką sam widział, są osobliwi gospodarze.

Była szerszym terminem określającym ogół ludzi siedzących, czyli zamieszkałych na danym terenie.

Mieszkańcy Opola stanowili wspólnotę sąsiedzką albo rodowo-terytorialną złożoną z nie więcej niż kilkunastu wsi, które mogły liczyć łącznie kilkaset osób, żyjących na obszarze 50 do 250 km2.

Krowy, kozy, owce i świnie wypasano razem, to znaczy mieszkańcy każdego siodła zganiali swoje trzody do jednego miejsca, gdzie zresztą mogli wypasać zwierzynę także ich sąsiedzi.

Zwierzęta zostawiano pod opieką wyznaczonych mieszkańców siodła, którzy pilnowali stad na zmianę, po jakimś czasie przekazując ten obowiązek swoim sąsiadom.

Myślistwo, pomimo że zawsze istniało, odpowiadało zaledwie kilka procent mięsa pozyskiwanego przez mieszkańców wczesnośredniowiecznego grodu.

Sam w swojej rodzinnej okolicy przez lata mieszkałem kilkaset metrów od obszaru, od pokoleń określanego w miejscowej gwarze jako Skotnik.

Było to zaś miejsce wspólnego wypasu bydła, zganianego przez wszystkich mieszkańców siodła albo gospodarzy z bliższych chat.

Pierwotnie słowo to zdaniem Bryknera oznaczało po prostu bytowanie, mieszkanie gdzieś, życie w dobrobycie.

Trzodzie za czasów Mieszka bliżej było do dzików, z których zresztą się wywodziła, aniżeli do obecnych świn.

Z pewnością duży udział w diecie mieszkańców Pomorza miały śledzie, których w pozostałości licznie występują w dawnym Kołobrzegu.

Na YouTube jest już cała masa lepszych lub gorszych produkcji zajmujących się recyklingiem dziejów politycznych Mieszka I czy Bolesława Chrobrego.