Mentionsy

Ale też o kobiecie, która wcale nie była Albanką, a jednak udało jej się dokładnie zawładnąć tutaj sercami Albańczyków i jako królowa i później jako wdowa po królu Ahmadzie Zogu.

Jednak punktem wyjścia na HerStory musi być historia i w tym wypadku krótka biografia Achmeda Zogu nas czeka i dlaczego właśnie tutaj Węgierka Geraldine.

Ahmad Zogu urodził się w regionie Mat i w miejscowości Burgeit w 1895 roku.

Mówimy o klanach, mówimy o rodach, które owszem z takich też tutaj pochodził Zogul, tutaj rod Zogoli oraz Toptanii.

Aż koniec końców, po zmianie konstytucji, Zogu ogłasza się królem Albańczyków jako spadkobierca Skanderbega.

I tak w latach trzydziestych, kiedy już, no trzeba powiedzieć sobie szczerze, że Achmed Zogu, już najmłodszy, nie był jak na kawalera.

Urodziła się w Budapeszcie 6 sierpnia 1915 roku, więc tutaj już widzimy, że dość duża różnica wieku była między Geraldine a Ahmedem Zogu.

Życie Achmeda Zogu w Wiedniu rzuciło się troszeczkę cieniem na to, jaki sposób był postrzegany przez Austriaków, przez swoje liczne romanse podobno.

I to jest bez dwóch zdań, więc nie ma co zawierzać legendzie, która mówi o tym, że Achmed Zogu zobaczył zdjęcie w Geraldine, gdzieś tutaj jest jedna z wersji legend, że w gazecie zakochał się w ogóle z świata poza nią, nie widział już wtedy od tego czasu.

Oczywiście były trzy kandydatki, w tym właśnie Geraldine i oczywiście podsuwane były Ahmedowi Hizogu portrety tychże i jest prawdopodobieństwo, że ona mu się najbardziej spotkała.

Konstytucja, która właśnie tutaj w Albanii funkcjonowała, którą stworzył też Ahmed Zogu, pozwalała na możliwość ślubu cywilnego nawet królowi,

Ważną rzeczą było to, że Ahmed Zogu, muzułmanin, ona katoliczka, a jakby nie wchodziło w grę to, żeby jej narzucić swoją religię.

Świadkami Zogu był z jednej strony też tutaj zięć Mussolinego.

Chodziło o to, że Achmed Zogu podda się, bo będzie miał wtedy już żonę i dziecko gdzieś tam w tyle głowy.

Później dołącza do nich niedługo później właśnie Achmed Zogu.

Oczywiście Ahmed Zogun nie może wrócić do kraju, dlatego że rozpoczynają się rządy komunistyczne i Enver Hoxha w żaden sposób tutaj nie mógłby pozwolić sobie na to, żeby król wrócił.

No i tak trochę to w cudzysłowie mogło wyglądać, jak właśnie tutaj Ahmed Zogu też wracał.

Długo, wiele miesięcy tam są dlatego, że Ahmed Zogu nie zgadza się na to, żeby zapłacić cło za nie, bo coś tam uważa za jakąś tam nieprawidłowość.

Próbują zwrócić, nie udaje się, więc Achmed Zogu oddaje go dla Czerwonego Krzyża.

Geraldine i Achmed Zogu również są wspomniani jako ci, którzy pomagali Żydom przed drugą wojną światową właśnie w Albanii.