Mentionsy
Czy najlepszy film z Cannes należy bojkotować? I taki to jest miesiąc w kulturze
„I taki to jest miesiąc w kulturze” to podcast, w którym rozmawiamy o najważniejszych wydarzeniach kulturalnych. W listopadzie naszymi głównymi tematami są „Anora”, film Seana Beakera, który zdobył główną nagrodę w Cannes, płyta, którą niespodziewanie wydał Kendrick Lamar, przemowa Nan Goldin w Berlinie, w której opowiedziała się po stronie ofiar ludobójstwa w Gazie. A także o książkach, które najbardziej podobały nam się w tym miesiącu, w tym „James” Percivala Everetta i „Na czworakach” Mirandy July.
Dlaczego Kendrick Lamar zdecydował się na premierę najnowszego albumu bez zapowiedzi? Od tego rozpoczynamy najnowszy odcinek podcastu „I taki to jest miesiąc w kulturze”. Opowiada Angelika Kucińska.
Partnerką podcastu jest Krupa Art Foundation, w której trwają trzy równoległe wystawy połączone hasłem „Tropy”. Zobaczymy klasyczki i klasyków sztuki z Kolekcji Sylwii i Piotra Krupów – m.in. Andy Warhol, Jan Tarasin – a także osoby artystyczne tworzące współcześnie, np. Wilhelm Sasnal, Małgorzata Mirga-Tas, Tony Cragg oraz mniej znani polskiej scenie artyści i artystki z Mołdawii, Kanady, Włoch, Belgii, Iraku czy Brazylii. Na szczególną uwagę zasługuje wystawa „Nazwa bez wystawy, wystawa bez nazwy”, którą przygotował zespół dzieci w wieku szkolnym. Sprawdźcie same w Krupa Art Foundation.
W dalszej części rozmawiamy o filmie „Anora” – dzięki niej dotychczas doceniany za niezależne kino reżyser Sean Baker przebił się do mainstreamu. Film zdobył główną nagrodę na festiwalu w Cannes, ale wzbudził też kontrowersje. Michał Walkiewicz zwraca uwagę przede wszystkim na Marka Eidelsteina, aktora grającego w filmie syna rosyjskich oligarchów. Eidelstein to postać kontrowersyjna, bo na co dzień gra w teatrach Moskwy i deklaruje swoje poparcie dla Władimira Putina. Czy film będzie z tego powodu bojkotowany? W Cannes niestety nie wzbudziło to żadnej dyskusji.
Niewiele się u nas mówi o wystąpieniu Nan Goldin, które odbyło się 22 listopada z okazji otwarcia ogromnej retrospekcji w berlińskim Neue Nationalgalerie. Na szczególną uwagę zasługuje krótka przemowa Goldin w obronie ofiar ludobójstwa w Gazie i krytyka niemieckich władz za ostracyzm wobec ludzi, którzy informują o tym, co dzieje się na terenie Palestyny. O tym opowiada Aleksander Hudzik.
A co w kategorii literatura? Wspominamy o jednej z najgłośniejszych amerykańskich powieści tego roku, „Jamesie” Percivala Everetta, którego w listopadzie nagrodzono National Book Award (książkę w 2025 roku wyda Wydawnictwo Marginesy), rozmawiamy też o „Na czworakach” Mirandy July, którą w Polsce wydało wydawnictwo Pauza, i reportażu ,,Kwaśne jabłka" Magdy i Piotra Mięśnik poświęconemu przemocy wobec dzieci w Polsce.
Rozdziały (9)
Podróżnicy poruszają temat nowego albumu Kendricka Lamara i jego wpływ na studentów.
Podróżnicy omawiają film Anora, nagrodzony Złotą Palmem w Cannes, i jego kontekst kulturowy.
Podróżnicy poruszają temat nowej płyty Tylera The Creatora i jej tematyki.
Podróżnicy omawiają album Father John Misty i jego tematykę związane z zdrowiem psychicznym.
Podróżnicy analizują film Anora, jego postacie i kontekst klasowy.
Podróżnicy poruszają temat promocji filmu Gladiator 2 i spotkań z aktorami.
Rozmowa o literaturze i filmach Miranda July, w tym jej książce „Na czworakach” i filmach, w których wystąpiła.
Przedstawienie reportażu Piotra Mieśnika i Magdy Mieśnik o przemocy wobec dzieci, w tym jej polifonicznej strukturze i języku.
Refleksja na temat krytyki i jej roli w Polsce, w tym na temat filmu Wojciecha Smarzowskiego o biciu dzieci.
Sponsorzy odcinka (1)
"Partnerką podcastu jest Krupa Art Foundation, w której trwają właśnie trzy równoległe wystawy połączone hasłem tropy."
Szukaj w treści odcinka
Tam miało miejsce wernisaż wystawy Nan Goldin.
Nan Goldin, czyli amerykańska fotografka, którą jakby polska publiczność, niezależnie od tego, czy się zna, czy nie zna, czy chodzi do galerii, czy nie, mogła znać z filmu całe to piękno i krew, zdaje się.
Czyli takiego dokumentu, w którym Nan Goldin pokazała, jak artystka może w zasadzie walczyć trochę z systemem, w którym ta sztuka jest umoczona.
Nan Goldin, która ma właśnie w Neue Nationale Galerie, czyli bardzo istotnej niemieckiej, być może najważniejszej berlińskiej instytucji kultury, miała wernisaż.
Dla mnie to było niesamowite, bo Nan Goldin to jest naprawdę baba, która ma więcej odwagi niż
Pozycjonowanych artystek jak Nan Goldin.
Ponieważ istniało ryzyko, że nowsze prace Nan Goldin będą się odnosić do tego, co się dzieje w Palestynie albo do ataków Izraela na Liban.
Informować, a raczej walczyć z dezinformacją, bo oczywiście dzieje się to samo co zawsze, ale już trudno nazwać Nan Goldin wariatką, artystką, która ma nierówno pod sufitem, czy nie wiem, kimś kto jest niezrównoważony i jakby korzystać z tego samego repertuaru wyzwisk czy nazw, które jakoś tam osłabiają tą krytykę.
Ostatnie odcinki
-
Dekada binge’owania: jak streaming zmienił kino...
23.04.2026 15:32
-
Najlepszy miesiąc dla sztuki od lat? Mehretu, P...
01.04.2026 12:57
-
To nie są ładne obrazy. O sztuce, która nie daj...
18.03.2026 18:32
-
Marzyłam o skrzypcach, zanim zaczęłam poprawnie...
11.03.2026 17:51
-
Epstein, Bad Bunny i Annie Ernaux. I taki to by...
02.03.2026 19:30
-
Na wsi pojawił się telewizor, gdy zniknęły bibl...
26.02.2026 08:23
-
Geometria, abstrakcja i farba w spreju. NAWER o...
11.02.2026 15:00
-
Oscary, A$AP Rocky i wielki literacki debiut. M...
09.02.2026 11:50
-
Podlasie Bounce i niespodzianki z pogranicza. R...
28.01.2026 16:19
-
Współodpowiedzialność i wymiana kompetencji. Ja...
21.01.2026 16:15