Mentionsy

W koszarach pułku huzarów do śpiącego rotmistrza wpada nagle jego kolega Kornet Aleksander Barteniew.

Koledzy Barteniewa, no, początkowo nie wiedzą co myśleć.

Barteniew mówił prawdę.

Autor stawia wręcz tezę, że Barteniew nigdy by do niej nie strzelił, gdyby go do tego z zimną premedytacją nie sprowokowała.

Bo z tego co czytam, Aleksander Barteniew był jej kompletnym przeciwieństwem.

Przedstawiła Barteniewowi pomysł, który brzmi jak scena z opery.

Barteniew, na szczęście dla publiczności, odmówił.

Ale Barteniew, zamiast wykonać swoją część planu, wpadł w panikę i zaczął ją cucić.

Po tych nieudanych próbach, Barteniew zaczął się jej panicznie bać.

Opowiadała koleżankom w teatrze, że Barteniew oszalał na jej punkcie, że grozi jej śmiercią, że musi przed nim uciekać za granicę.

Barteniew w ekspresowym tempie wynajął tę garsonierę na Nowogrodzkiej.

Pojechała do koszar udając przerażenia, że Barteniew mógł sobie coś zrobić.

Jak to dobrze, że Barteniew jeszcze żyje.

Co jeśli Barteniewów, oficer carskiej armii, który tak bardzo chciał wejść w warszawskie elity artystyczne, był jej celem, a nie kochankią?

Proces Barteniewa w rzeczywistości stał się procesem nad Wisnowską.

Barteniew wyszedł na wolność, zniknął bez śladu, kontynuujący karierę wojskową z prawem do awansu.