Mentionsy

Aniu, to zacznijmy od takiego zastanawienia się, czym jest ten hejt, o którym tak często słyszymy, tak często mówimy.

Czyli mówisz o takim też kłopocie w dostępie do informacji, czym jest przemoc, czym nie jest, ale też myślę sobie o takiej trudności w takiej kwestii językowej w ogóle, w opisaniu tego, że czasami my dorośli się zastanawiamy, czy to już jest przemoc, czy to jest jakaś sytuacja konfliktowa, a co dopiero młode osoby, które czegoś trudnego doświadczają i mogą nie potrafić tego w ogóle opisać, więc to też może być taka blokada potem w zgłoszeniu tego do dorosłych,

Mówisz tutaj Aniu o takim przykładzie ze szkoły i jakbyś mogła trochę właśnie opowiedzieć, jak z perspektywy psychologa szkolnego, jak może wyglądać ta przemoc?

I idą z tym tematem do szkoły w takim oczekiwaniu, że szkoła jakoś zareaguje, a szkoła rozkłada ręce, prawda?

To jest taka jedna rzecz, o której sobie myślę, ale często sobie myślę, że naprawdę wiele rzeczy może na to wpływać, dlaczego do tego dochodzi, bo jak myślę sobie o działaniu w tej przemocy rówieśniczej, to nie wiem jak Ty to czujesz, ale

Czy takiemu umniejszaniu tych czynów, to się często też dzieje, tak?

Wzorce, no wiadomo, że dużo rzeczy wynosimy z domu, aczkolwiek też jestem taka ostrożna w przyklejaniu łatek, że to wszystko idzie jakby z pewnych wzorców rodzinnych.

Ale Ty tutaj przytoczyłaś, Aniu, taki przykład, że mówisz do swojego syna, że to nie jest skarżenie, że to ważne, żebyś mi powiedział, a ja mam takie doświadczenie, gdzie słyszę od młodych osób zupełnie odwrotnie, że słyszą o tym, że musisz sobie poradzić sam sama, jakoś to załatw albo ignoruj to, wytrzymaj.

My mówimy tutaj o tym działaniu, reagowaniu, żeby zatrzymać przemoc i zatrzymać tę krzywdę.

No dobrze, to dziękuję Ci Aniu za rozmowę.