Mentionsy

Poirot zawsze zachęca Hastingsa do rozumowania samodzielnie, towarzyszenia mu w rozwiązywaniu zagadki i samodzielnej próby rozwiązania każdej tajemnicy, przy której współpracują.

Traktuje Hastingsa jako swojego takiego asystenta, niekiedy Hastings się czuje chłopca na posyłki, jednak są naprawdę bliskimi sobie przyjaciółmi i bardzo często zdarza się, że takie niepogłębione, wstępne oceny, uprzedzenia czy opinie Hastingsa stanowią podkład czy coś, co zainspiruje Herculesa Poirot do dalszego myślenia i niejako

O inspektora Jappa, czy darzy go czasami lekką antypatią, dlatego że Japp chociaż darzy Poirot szacunkiem, to jest przekonany, że zawsze każdą sprawę jest w stanie rozwiązać sam i nie darzy tym samym szacunkiem intelektu Hastingsa, co intelektu Poirot.

Duma bywa urażana, jeżeli chodzi o inspektora Jappa, Hastingsa, obupólnie, od strony Poirota i tak dalej.

Zarówno Hastingsa, jak i Poirota, którzy zostają wezwani, aby rozwiązać sprawę dla pewnego bogacza, który, kiedy o nie pojawiał się na miejscu, zostaje znaleziony martwy w świeżo wykopanym, płytkim grobie.

Poirot rozwiązuje swoją sprawę, ale jedną z kategorii czy z parametrów ocenianych przeze mnie, wprowadzonych właśnie przez te okropne morderstwo na polu golfowym, jest kategoria wskaźnik napalenia Hastingsa i ilość kraszy.

Bardzo ładnie zarysowuje nam postać Hastingsa.

Poirot informuje Hastingsa o pięciu morderstwach, na które zwrócił uwagę.

Poirot daje popis zdolności detektywistycznych, znajomości psychologii, a także swojego drugiego przyjaciela Hastingsa.

I jest to też książka wyjątkowa i ma się tutaj i Hastingsa, i morderstwa, i dużo bardzo przekonań Poirota się realizuje na temat ludzi, na temat ich psychologii i dynamiki.