Mentionsy

A dziś dokładnie prześwietlimy postać brutalnego mordercy Eugeniusza Mazura.

W niewielkiej miejscowości Babieniec na Warmii i Mazurach mieszkała czteroosobowa rodzina Miasków.

Mazura cechował również sadyzm wobec zwierząt.

Sąsiedzi żartowali, że Roman zrobił z młodego Mazura parobka.

Również stał się ofiarą szaleńczego ataku Mazura.

Podczas procesu jeden ze świadków stanowczo wypowiedział się na temat Mazura, którego znał od dziecka.

Sąd penitencjarny odwołał jednak przedterminowe zwolnienie Mazura z więzienia.

Agresja Mazura zaniepokoiła Annę, która usłyszała odgłosy kłótni.

Pijany Jan zamiast uspokoić sytuację, zaczął jeszcze bardziej prowokować Mazura.

To zdenerwowało Mazura.

Gdy zobaczył, co się dzieje, ruszył w kierunku Mazura.

Mazura miała wydać policji jego siostra, która podejrzewała, że brat może stać za głośną zbrodnią w babieńcu.

Śledczy zabezpieczyli ślady linii papilarnych Mazura na szklance po kawie, która stała w kuchni miasków.

Biegły psychiatra stwierdził, że zmiany związane z uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego u Mazura nie były głębokie, a wręcz nieznaczne.

U Mazura zaburzenia charakterologiczne charakteryzowały się znacznym deficytem wyższej uczuciowości.

Ten stan zdrowotny Mazura sprawił, że oskarżony mordując rodzinę Miazgów miał w nieznacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia swoich czynów i pokierowania swoim postępowaniem.

4 maja 1992 roku Sąd Wojewódzki w Olsztynie uznał Eugeniusza Mazura za winnego po czwórnego zabójstwa, kradzieży obrączki i spowodowania pożaru.

Mściwość i zawziętość to cechy charakteru immanentnie związane z osobą Eugeniusza Mazura.

Obrońca Eugeniusza Mazura odwołał się od wyroku, ale Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał go w mocy.

Minister Sprawiedliwości wniósł o nadzwyczajną rewizję wyroku na korzyść Mazura.

Wobec tego Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący Mazura na karę śmierci i nakazał powtórzenie procesu.