Mentionsy

Po jego dwóch przeciwnych stronach, bo ja z Piotrem byliśmy w Chinach, Weronika do niedawna jeszcze w USA, więc było nam ciężko się zgrać, ale dzisiaj jesteśmy już wszyscy razem w Szanghaju, siedzimy przy jednym stole, gotowi, żeby nagrać dla Was kolejny odcinek.

Tak jest, jeżeli chodzi o te zawirowania polityczne pomiędzy Chinami a USA, które obserwujemy w ostatnich latach, no to jedną z konsekwencji tego jest fakt, że pomiędzy tymi krajami jest bardzo mało bezpośrednich lotów i są one bardzo, bardzo drogie, więc nie jest już tak wygodnie jak przed pandemią i ja do Chin musiałam z USA wracać przez Polskę.

I oczywiście dziękujemy wszystkim z was, którzy cały czas nas wspierają, całej naszej cudownej społeczności, która naprawdę już stała się bardzo zżyta i przede wszystkim dowodem na to jest nasza grupa na Discordzie, która jest grupą, która łączy w sobie ludzi, którzy interesują się Chinami, Azją w ogóle, ludzi, którzy wiedzą o tej części świata naprawdę dużo, także jeżeli chcecie

Oznacza to w kontekście języka wzmacnianie roli mandaryńskiego jako języka wspólnego dla wszystkich obywateli Chin.

Najgłośniejszy temat związany z wprowadzeniem tej ustawy, bo szkoły w Chinach mają używać mandaryńskiego jako podstawowego języka nauczenia, a także korzystać z jednolitych podręczników opracowanych na poziomie państwowym.

Ta wspólnota narodu chińskiego to jest koncepcja, według której wszystkie grupy etniczne w Chinach

Obie inicjatywy reprezentują nowe podejście w polityce etnicznej Chin, różniące się od tego, które było jednym z fundamentalnych aspektów państwa komunistycznego.

Wtedy, czyli mniej więcej pod koniec trwania Imperium Chińskiego, właśnie tam pod koniec wieku XIX, zaczęła się w ogóle kształtować ta świadomość tożsamości narodowej w Chinach, dlatego że samo pojęcie narodu chińskiego, czyli zostało wymyślone dopiero w roku 1902 przez Liang Xichao i ten termin był wtedy używany do odniesienia

I ten termin był wtedy używany w odniesieniu do wszystkich etniczności w Chinach.

Trudno powiedzieć, bo jeszcze wtedy nie do końca wiedziano, ile tych etniczności w Chinach było.

I wbrew temu, jak to na Zachodzie używamy słowa etniczność w kontekście Chin, nie ma czegoś takiego jak etniczność chińska, gdzie mówimy o tym, że na przykład ktoś jest Amerykaninem, ale o etniczności chińskiej.

Przecież oficjalnie w Chinach etniczności mamy 56.

I generalnie samo słowo Chinese po angielsku ma bardzo dużo znaczeń, no bo może oznaczać zarówno 中国人, czyli obywatela Chińskiej Republiki Ludowej, tak jak to jest po chińsku, czyli 中国人, ale również 华人, czyli osobę, która ma korzenie w kręgu cywilizacji chińskiej, no bo 华 to nie jest etniczność, tylko jest to osoba, która ma jakieś chińskie dziedzictwo, o może w ten sposób.

Gdzie w Chinach, no możemy mówić o osobach wywodzących się z kręgu cywilizacji chińskiej, tak?

Tutaj być może pamiętacie flagę, o której już nieraz tutaj mówiliśmy, czyli flaga Five Races Under One Union, flaga Chin w latach 1912-1928,

Chociaż Power Rangers pochodzi z Japonii, więc może nie do końca, ale... Ale Japonia pochodzi z Chin.

Sun Zhongshan napisał, musimy połączyć wszystkie etniczności w Chinach w jeden naród chiński.

No, Chiny takim państwem nie były i bardzo długo tutaj toczyły się dyskusje na temat tego, jaki powinien być właśnie kształt tego nowego państwa chińskiego, ale przechodząc już do

Names mentioned in Chinese

Chiny i mniejszości

W raporcie politycznym siódmego zjazdu komunistycznej partii Chin wskazano również, że antyludowa grupa Guomindangu zaprzecza istnieniu grup etnicznych w Chinach i nazywa mniejszości etniczne inne niż Han klanami.

Tutaj mówimy o mniejszościach, które mają własne języki, własną formę zapisu, długo istniejącą i rozpoznaną przez Chiny kulturę jako odrębną od kultury Han.

I dzisiaj we współczesnych Chinach, gdzie mówimy o właśnie takich rzeczach jak propagowanie Putonghua, języka mandaryńskiego, oczywiście procesy narodowotwórcze poprzez edukację i tak dalej, cały czas są

Ale zarówno Hokkien, jak i Hakka nie są przypisane w Chinach do żadnej mniejszości etnicznej, tylko oficjalnie posługują się nim przedstawiciele w większości Han.

I na przykład w zeszłym roku miałam moją wycieczkę Chiny Południowe i tam w Guizhou, w Kain mieliśmy lokalnego przewodnika, który zresztą był z grupy etnicznej Miao i on nas jednego dnia zabrał do wsi, która też była wioską mniejszości etnicznej Miao i on powiedział, że on nie jest w stanie się dogadać z przedstawicielami tej wsi,

Chiny i mniejszości.

No są uważani też tutaj wewnątrz Chin w ramach takich narracji mówiących o tym skąd właśnie ci Hanowie się wzięli.

Było sporo takich mniejszości w Chinach, których zwyczaje były dla ówczesnej władzy chińskiej po prostu nie do zaakceptowania, bo były one właśnie zbyt zacofane.

Jeżeli oczywiście chcielibyście więcej wiedzieć o polityce jednego dziecka i jej przemożnym wpływie na współczesne Chiny, to tym z was, którzy jeszcze nie czytali naszej książki Chiny jednego dziecka, bardzo polecamy tę pozycję, którą sami napisaliśmy.

I to były wyniki właśnie z lat 2007-2008, czyli tego okresu, kiedy można powiedzieć, że w Chinach to tutaj bulgotało, naprawdę wrzało.

I to jest w ogóle bardzo ważne, bo mówimy o okresie, w którym Chiny bardzo mocno się rozwinęły, ta gospodarka zaczęła rosnąć, ludzie zaczęli się bogacić i

I oni wypchnęli go, można powiedzieć, rozumiejąc właśnie jakie perspektywy rozwoju dla syna ma edukacja w języku mandaryńskim na wschodzie Chin.

Ci już młodzi ludzie w naszym wieku, studiujący tutaj w Chinach, oni są beneficjentami jakby nie patrzeć.

No nie, bo to jest jedyna droga w przód, żeby ci ludzie z tamtych regionów mieli szanse edukacyjne, żeby Chiny stawały się nowoczesnym państwem.

Jeśli czytaliście naszą książkę, znowu się do niej odwołam, Chin jednego dziecka, to myślę, że mogliście dosyć czytelnie wyczytać z rozdziału poświęconego edukacji chociażby, że progres i modernizacja stały się filarami budowy tych pomaoistowskich Chin.

I to zacofanie i jej stygmatyzacja upowszechniły się w Chinach.

Myślę, że wizytując dzisiejsze Chiny, szczególnie żyjąc w dzisiejszych Chinach, na pewno to jesteście w stanie zaobserwować.

Chiny i mniejszości.

Ja zawsze nie mogę się oprzeć temu i mam wrażenie, że w Chinach, mieszkając tutaj na wschodzie Chin, mam takie wrażenie, że nawet w pobłażliwy i niby życzliwy sposób, ale tak myślą Chińczycy Han o tych mniejszościach.

Zobaczcie, że ta właśnie optyka, takie ujęcie Han jest dosyć powszechne w opracowaniach autorów zagranicznych piszących o Chinach.

Natomiast ta perspektywa jest inna wewnątrz Chin oczywiście.

Więc wydaje mi się, że obie te perspektywy i ta prezentowana przez niechińskich autorów i ta obecna wewnątrz Chiny są ważne i pozwalają też spojrzeć

Wydaje mi się, że w tym sensie można pokusić się na koniec o taki słodko-gorzki wniosek, że skoro kultura mniejszości uznawana jest za zapóźnioną, chodzi mi o to, że jeśli przyjmiemy taką optykę, że naprawdę w Chinach utożsamia się przywiązanie do takiej odmiennej tradycji etnicznej,