Mentionsy

Dziś wybierzemy się na północ naszego regionu do Czajęcic w gminie Waśniów.

Albo na przykład Cmentarzyska, tak jak tutaj w przypadku naszych Czajęcic również jest.

No może nie dla tych, którzy poruszają się samochodami tą drogą prowadzącą z Kielc do Ostrowca, bo mamy tutaj właśnie wcześniej w Dobruchnie, a później tutaj w Czajęcicach mamy takie dość niebezpieczne miejsca, ale takie malownicze za to, zakręty pod górę, z góry.

Więc bardzo, bardzo też interesujące sprawy, które dotyczą tego, że w Czajęcicach nie można tak sobie kopać ziemi, jak się nam podoba, ponieważ może się okazać, że szty chłopaty doprowadza nas do jakiegoś ciekawego odkrycia.

Bo musimy wiedzieć, że właściwie nieustannie Czajęcice były nazywane inaczej, czyli Czajęczyce taka funkcjonowała nazwa.

Niekiedy widziałem, że mylą się te nasze dwie miejscowości i jak ktoś podaje, że w okolicy była wioska Bobin, to znaczy, że nie odróżnia tamtych Czajęcic od naszych, bo Bobin jest właśnie tam dość daleko.

Ale właśnie mieszkańcy doprowadzili do tego, że w 2012 roku tamte Czajęcice powróciły do swojej pierwotnej nazwy.

I że lepsze byłyby te Czajęcice.

Jeszcze w słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, czyli pod koniec XIX wieku, czytamy Czajęczyce, a nie Czajęcice.

O tym niejednokrotnie mówimy, kiedy miejscowości nasze kończą się na to "-ce", "-ice", "-czajęcice".

Nawet jeśli pochodzi od jakiejś nazwy osobowej, czyli na przykład był tutaj Czajęta, tak językoznawcy przypuszczają, i on dał początek tej miejscowości, to nazwa Czajęcice oznaczała nie tyle samą miejscowość, czyli ludzi tutaj mieszkających, więc to byli albo jego poddani, albo jego krewni.

Czajęczycy niejednokrotnie to był początek takiej nazwy, a później Czajęcice.

No nie tylko z tego kopca, no bo Święty Krzyż widać wyraźnie również z innych miejsc w Czajęcicach.

Czajęcice, przez Y w dodatku, wieś należąca do parafii Trzy Kropki.

I mamy właśnie taką sytuację, że w przestrzeni publicznej często funkcjonuje taka wzmianka, że w XV wieku Czajęcice i Witosławice, czyli pobliska miejscowość,

Ale jeśli tylko byśmy sobie zadali trud, żeby poszukać u Jana Długosza nie tylko w tym miejscu, gdzie są Czajęcice, ale wcześniej zajrzeć, czy później zajrzeć na kilka stron, to okazałoby się, że rzeczywiście jest mowa o tych nieczujach i te wszystkie nazwiska i przydomki są wymienione, tak jak wymienił w dekanacie opatowskim ksiądz Jan Wiśniewski, również u Długosza, ale oni są wymienieni tylko w przypadku Witosławic.

Natomiast w żadnym innym miejscu nie ma, że jednocześnie Witosławic i naszych Czajęcic, oni są właścicielami.

A tymczasem już się to pojawia i widzę, że to tak krąży taka informacja, no bo potem oczywiście jak kula śniegowa to działa, że w XV wieku tu właśnie w Czajęcicach naszych, co nie jest prawdą, no bo mamy tylko to jedno źródło Jana Długosza i on w ogóle

Nie pisze, żeby właścicielami i Witosławic i Czajęcic byli ci sami.

No z Czajęcic.

Albo Czajęcice wzięły od nich?

Boniecki pisze w przypadku Czajęckich, że pochodzą z Czajęczyc w powiecie sandomierskim i że z tych Czajęcic pochodził zapewne Mikołaj Herbu Starykoń.

Czyli zapewne to był ten pierwszy człowiek, ale herb Starykoń to już jest dla nas ważna wzmianka, którego potem potomkowie albo on już może zaczął się pisać z Czajęcic, na przykład za chwilkę.

Możemy więc powiedzieć, że akurat mamy 600 lat w tym roku, kiedy po raz pierwszy Czajęcice pojawiły się na kartach historii, więc to taki malutki jubileusz można by urządzić tam na tej scenie przy tarasie, że mamy 600 lat tej miejscowości.

Ale jeszcze zanim o tym powiemy, o końcówce XVIII wieku, to na pewno jest taka wzmianka dotycząca Czajęcic, że w XVII wieku, i to jest jedno tylko zdanie, w 1695 roku.

No i on rzeczywiście występuje nie tylko jako właściciel naszych Czajęcic, ale także w parafii Waśniów.

Czyli w 1983 nie mógł być właścicielem naszych Czajęcic.

Natomiast samego Kazimierza Młodeckiego, czyli naszego właściciela Czajęcic, który pomienionego zabójcę do wykonania okropnego względem ojca swego postępu skłonił.

Czyli no taka jest czarna karta, jeśli chodzi o właścicieli w przypadku naszych Czajęcic.

No i stał się w ten sposób właścicielem całych Czajęcic, całego majątku.

Dla nas jest ważne, że on napisał wspomnienia, które jego wnuk później przekazał i udostępnił i na początku XX wieku one się ukazały drukiem i tam są właśnie takie motywy dotyczące oczywiście naszych Czajęcic.

Skupmy się jednak na naszych Czajęcicach.

I opisywał dlaczego tutaj raptem się znaleźli, ponieważ jego ojciec był ten Wincenty, który kupił w 1805 roku Czajęcice.

Ale mamy takie właśnie sytuacje dotyczące nie tylko naszych Czajęcic, ale i Nowej Słupi, również i Kielc.

Nazwisko to jako właścicieli Czajęcic pojawia się już w 1865 roku, kiedy Julian Reklewski kupił majątek od Stanisława Targowskiego, ale i wcześniej i później, no naprawdę z taką wielką szybkością majątek kupowano i odsprzedawano, aż w końcu pojawił się inny przedstawiciel rodziny Reklewskich, czyli Tadeusz Reklewski w 1919 roku, ponieważ jego dziadek Władysław Winnicki

Podarował mu majątek w Czajęcicach.

Dlatego przejeżdżając przez tamte tereny na pewno warto zajrzeć do naszych Czajęcic, bo my już dziś kończymy naszą wędrówkę po tej ciekawej miejscowości.