Mentionsy

Opowiemy o muzyce, języku i kontekstach.

Nagle czuję się powiedzmy dorosły albo coś, natomiast jeżeli jakieś wydarzenie seryjne przekracza pięćdziesiątkę, to już można powiedzieć, że jest to wydarzenie seryjne poważne.

Ja już mam pewne postanowienia, na przykład postanowiłem, że będę patrzył dużo bardziej ci prosto w oczy, że tak powiem, a nie sobie w klawiaturę.

A jest siódmym domem, to powiem szczerze, to tego nie kumam do końca.

W tajemnicy powiem ci, że ja też nie, ale na pewno stanie się jedna rzecz.

To proszę państwa powiedzmy o czym jest piosenka.

W wielu miejscach się pojawia ten drugi tytuł i to nie jest do końca uporządkowana sprawa, a dlaczego nie jest uporządkowana to zaraz jeszcze opowiemy.

Bo na ten przykład nie jesteśmy w tej chwili w stanie Państwu do końca powiedzieć z jakiego albumu pochodzi ta piosenka, bo ona pochodzi z... przynajmniej wypisaliśmy sobie przynajmniej cztery, a jest ich jeszcze dużo, dużo więcej, o których tylko wspomnimy.

Możemy powiedzieć też, w których latach była wydawana i w którym roku została wydana po raz pierwszy, ale to nie będzie ta najbardziej znana wersja, którą się dzisiaj zajmiemy, ani druga najbardziej znana wersja, którą też się dzisiaj trochę zajmiemy.

Ze stałych rzeczy to jeszcze możemy powiedzieć, że muzykę skomponował Galt McDermott i to jest autor muzyki do całego musicalu Hair, a autorami sztuki w związku z tym także i tekstów piosenek są Jerome Ragni i James Rado.

A piosenkarką, która śpiewa, wykonuje tę wersję, o której dzisiaj powiemy najwięcej, jest Renn Woods.

I też o nich powiemy parę słów.

Mam z nim poważny problem.

I to, na co Ty zwróciłeś uwagę w naszych notatkach, ma nietypową dosyć budowę.

Jest to chyba pierwsza, albo przynajmniej jedyna, którą znam, piosenka, która ma, powiem moje obserwacje, a Ty powiesz, czy to są słuszne obserwacje, która ma bardzo długie intro, fajne skądinąd, naprawdę mi się podoba, muzycznie jest świetne.

Nie refren, proszę, zwrotka i od razu jest przysłowiowe uderzenie, żeby nie powiedzieć brzydziej i jest refren.

I mam wrażenie, że ta dziwna, nietypowa forma wynika właśnie z jej funkcji nie tyle w kompozycji, co raczej właśnie w funkcji w sztuce.

Powiedz mi, czy to też dobrze kojarzę, że to można by powiedzieć, że to jest jakby taka funkcja chóru z teatru antycznego, czy to już tłumacz jest, żeby tak twierdzić, że tutaj chór wprowadza nam...

Więc bardzo niewykluczone, że tak, że mamy tutaj antyczny chór, który nam opowiada o tym, że świat się zmienia nagle.

No to może powiedzmy szybko tylko dlaczego się zmienia, no bo era wodnika.

Według wielu osób, które nie wchodzimy na razie jeszcze w astrologię, ale tak tylko powiemy dlaczego era wodnika.

Czyli od początku, czyli od historii powstania musicalu i tego, jak on zdobywał popularność.

Mam nadzieję, że powiesz kilka słów.

Doszło 13 nowych piosenek, w tym wieńcząca cały musical wersja Let The Sunshine, która pojawi się dzisiaj jeszcze kilkakrotnie w naszych opowieściach.

I tak jak ty powiedziałeś, Hair na początku było sztuką Off-Broadwayowską.

Tak mi się mieszczą teatry brodłojowskie, ale to nie wszystko, bo jeszcze teatry brodłojowskie to są te, które mają widownię powyżej 500, od 500 w górę miejsc.

To jest już troszeczkę dalej, to są ulice przylegające do tych, o których powiedziałem przed chwilą, więc troszeczkę się rozszerza nam ta dzielnica.

No ale to też daje duże pole do większej swobody, takiej kreatywności powiedzmy, no może nie kreatywności, bo rodinowskie produkcje też są kreatywne, ale większa swoboda jeżeli chodzi o dobór tematyki sztuki, prawda, bo masz, no po prostu jesteś bardziej awangardowy mówiąc.

W Przyjaciołach Joey występował na Off-Off-Broadway.

To znaczy jak Liga Trumpkarzy powiedzmy.

Gdzie masz widownię między 1 a 99 miejsc, powiedzmy.

Ale wracając do Hair, Hair bardzo szybko, tak jak powiedziałeś, 6 tygodni?

O wersji broadwayowskiej chciałem jeszcze powiedzieć, że

A nawet z Broadwayowskiej powstała płyta, to znaczy został wydany album z piosenkami z musicalu.

Ta jest sympatyczna i miła, ale dużo, dużo grzeczniejsza i taka bardziej typowa dla lat 60. końca takiej muzyki delikatnie popowej.

No może tym razem ty powiesz państwu co to jest medli, bo to jest słowo wyrażenie, którego bardzo często się używa i słyszy się to często w odniesieniu do piosenek, do muzyki i niewiele osób wydaje mi się ma świadomość co to faktycznie jest to medli.

Na nasze jakby to przełożyć to bym powiedział, że to jest związanka przebojów.

No i teraz wykonanie zespołu The 5th Dimension jest, powiedzmy,

Dlatego masz rację, pójście na łaćpiznę, ale typowe dla lat sześćdziesiątych.

No mówię, te covery Raya Charlesa, Arety Franklin czy Joe Cockera, które powstawały sekundę po ukazaniu się jeszcze, płyta była ciepła.

Można powiedzieć wiązanka przebojów, można powiedzieć podpóri.

To możliwe, to możliwe, chociaż jak dla mnie, to ono ma też tutaj bardzo duże wpływy takiego klasycznego, starego rhythm and bluesa też, że jest, że to przez instrumentarium, gdyby to był taki typowy funk, to byłby troszeczkę żywszy, troszeczkę bardziej pod nóżkę, prawda?

To typowe instrumentarium rytm and bluesa, dosyć rozbudowany skład, taki prawie że big bandowy, prawda?

To chyba, nie mamy wyjścia Jacek, bo tak padło tyle razy musical, film, musical, film, Hair, Hipisi, ale to jest historia, tam są faktyczne rzeczy, tam się dzieją rzeczy, tam jest opowieść, tam jest dramat wręcz.

Ale ja będę mógł potem o Miloszu Formanie coś powiedzieć też?

Ja ci tylko powiem, że to jest film, który ja widziałem w życiu tylko trzykrotnie.

Tak, ale jeżeli spojrzysz na film jako na całość i spojrzysz na jak się układają wydarzenia do momentu, do tego powiedzmy tam, tzw.

To powiedzmy, kto go stworzył.

Ma doświadczenia takie powiedziałbym post-sowieckie, post-komunistyczne.

Kiedy Związek Radziecki, czy Rosjanie po prostu weszli do Czechosłowacji, w 67 czy 68, powiedz mi, że w 68, dobrze pamiętam z historii, Jezus, to dobrze.

Ale powiem ci, że więcej razy i to też jest smutny film, ale nie smuci mnie tak jak Hair.

Film powstaje niemal, nie, troszkę więcej nawet, 11 lat po musicalu.

Już myślał o tym filmie, już przymierzał się rzeczywiście do scenariusza i do pomysłu nakręcenia go, ale wylot nad Kółczym Gniazdem wyprzedził i jeszcze jeden film później nakręcił i dopiero później wziął się rzeczywiście na poważnie za hair.

Musica powstał w tamtej dekadzie u jej schyłku, ale właśnie tak jak kiedyś już mówiliśmy przy Jenny z Joplin.

Może w dwóch słowach, żeby ten odcinek nie był za długi, powiedzmy o tym, jakie tutaj są elementy społeczno-historyczne, które ten film, ten musical, ta piosenka skądinąd też porusza.

To jest czas narkotyków, to jest czas takiego bardzo silnego eksperymentu, znaczy powstawania w ogóle nowych narkotyków, takiego w laboratoriach wytwarzania ich na taką dużą skalę i też eksperymentowania z nimi.

Tak, ale nie powiedziałem jednej najważniejszej rzeczy i ona jest kluczowym elementem całego filmu.

No i to też widać troszeczkę, że nie powiedzieliśmy o tym, ale wersja filmowa znów różni się nieco od wersji musicalowych scenariuszem, prawda?

To chyba musimy powiedzieć o fabule troszkę zaraz, nie?

To źle powiedziane.

Natomiast tutaj wojna w Wietnamie jest zdecydowanie tłem całej historii, całej opowieści.

Osią to nawet lepiej niż tłem powiedziałbym, bo rzeczywiście ma też ważne znaczenie dla fabuły.

Jeżeli ktoś nie chce spoilerów, to to jest ten moment, żeby wyłączyć albo przewinąć o odpowiednią, nie wiem jaką, jak długą część naszego odcinka, ale spoilery będą.

Natomiast w filmie przedstawiony jest jako taki kowboj typowy z Oklahoma, prawda?

I też ma taki sposób bycia bardzo, no właśnie, oklachomski chciałem powiedzieć.

No i jest takim redneckiem typowym, nie?

Nie tak za bardzo z własnej woli się zaciąga do tego woja, choć patriotyzm w nim silny jest, tylko po prostu został zawezwany do tego czynu, został powołany, powołanie do wojska dostał.

Chyba im niższy, tym bardziej było prawdopodobne, że dostaniesz powołany.

Nie będziemy państwu upowiadać całego filmu, ale Claude przez kolejne dwa czy trzy dni z tym plemieniem imprezuje po prostu.

On, powiedzmy, jest takim szefem.

Wolałbym, żeby się skończyło na scenie, gdy on maszeruje do wojska, bo wtedy bym mógł sobie ja dopowiedzieć tą historię, że on pewnie umarł i oni pewnie stali nad jego grobem.

Kiedy ogłaszał tę decyzję, to też powiedział, że my do II wojny wygrywaliśmy wszystko.

Wojna w Wietnamie to jest oś, tak jak powiedziałeś, to jest kluczowa kwestia i na tym się skupmy.

Powiem tylko tyle, że najważniejszym słowem tutaj mamy słowo draft właśnie, czyli być pobranym i draft evasion.

Nie wiedziałem do końca jak mam to zrobić, jak się ubrać, co powiedzieć.

Właśnie tam trafił... Zgrupowanie.

Powiedzmy o tym, czy Ty wiesz, co to jest MIA?

Nie powrócił do bazy.

POW, bardzo często używane.

POW to był Prisoner of War.

I o nich się często mówi, że he is a POW.

POW, czyli Prisoner of War, czyli więzień wojenny.

Ta wojna oczywiście powodowała rzeczy, na przykład ona powodowała protesty.

Dla wszystkich państwa, którzy znają to słowo, ale źle wypowiadają.

Martin Luther King zasłynął tym, to było w Birmingham, Alabama, to miejsce chyba, że razem z dwoma chyba kolegami, nie pamiętam ich nazwisk, pewnie powinienem, ale nie pamiętam, weszli do kawiarni, w której czarnoskórzy nie powinni według ówczesnych tamtejszych standardów być obsługiwani, usiadł przy ladzie,

Jeden z nich jest widoczny zresztą w filmie i zaraz o nim powiem.

Opowiem ci coś nieco.

No więc tak się właśnie zaczyna ta piosenka i co oznacza właśnie dokładnie to, co powiedziałeś i wtedy i teraz.

Empatia, niektórzy powiedzą.

Tych nie znałem, muszę ci powiedzieć.

Nie znam ich, musisz nam opowiedzieć.

Ale powiedzmy, że tak niewinnie to zinterpretujemy, że niewinne i krystalicznie czyste objawienie.

No właśnie, powiedzieliśmy troszeczkę o symbolice ery wodnika, prawda?

Powiedzieliśmy, że ma to być nadejście nowych, humanistycznych czasów skupionych na dobrostanie człowieka jako jednostki, ale też człowieka jako społeczeństwa.

To ja ci powiem, że to ma oparcie w astronomii to wszystko.

Jeżeli chcesz, to parę słów na ten temat teraz powiem.

I ten punkt się rzeczywiście przesuwa, przesuwa, przesuwa powoli i w erę wodnika tak naprawdę wejdzie zapewne gdzieś w okolicach 2400 roku.

Nie tylko astrologowie, że tak powiem, astronomowie europejscy zauważyli to przejście, bo widać też to w innych kulturach, w cywilizacjach innych.

To zaraz powiemy przy języku jeszcze, dobra?

A do tego wszystkiego, jako że gwiazdy zawsze się ludziom kojarzyły z rzeczami też trochę paranormalnymi, paranaturalnymi, dopisano i to również we wszystkich tych kulturach, o których powiedziałem i cywilizacjach i chińskiej i indyjskiej, dodatkowe znaczenia.

Nie to, że będę państwu tym... Opowiadaj, bo to jest też bardzo ciekawe.

To może powiem o tych planetach, które się pojawiają w piosence, co?

W niektórych miejscach mogą się państwo zdziwić i z chęcią o tym opowiem.

Ta, którą ty powiedziałeś, jest tą powiedzmy nowszą, tą obecną, tą bardziej poprawną, bardziej poprawną politycznie, że tak sobie pozwolę to powiedzieć, ponieważ przez wiele, wiele lat, dekad pewnie,

Celowo, żeby państwo zadali sobie troszeczkę trudu, chociaż może nie powinienem państwu sugerować, żebyście googlali, ale napiszemy to, ale nie powiemy co to jest your anus, ale właśnie dlatego, że your anus brzmi trochę jak your anus, już wystarczająco wiele razy powiedziałem to dzisiaj, nie powinno się według niektórych tak mówić.

Powiedzmy może jednak, żeby naprawdę ludziom oszczędzić tego googlania, a potem się dziwne rzeczy wyświetlają w reklamach.

Dlatego niektórzy sugerują mówmy Uranus na wszelki wypadek, żeby tam nie było niedopowiedzeń.

Dobrze powiedziałem?

Z powodów oczywistych już teraz.

Ale zobacz, to jak już jesteśmy w takim astrologicznym duchu, to powiedzmy, że jeżeli mamy to oświecenie i rozwój Jowiszowy, a do tego w tle Mars, który ma wojenne historie, to jest jak wojna w Wietnamie w czasach hipisów po prostu.

A potem jest Vaga, no i znowu się robi problem, bo Vaga to nie jest żaden tam scale albo scales albo coś, albo weight niektórzy chcą powiedzieć, to jest Libra.

Powinno się mówić Pisces.

No, liczyłem na to, że nam wymienisz te wszystkie rzeczy, powiem ci szczerze, że na to bardzo liczyłem.

Ale zaraz, czekaj, nie, najważniejsze, bo jeszcze ustaliliśmy sobie przed odcinkiem, że przecież trzeba by powiedzieć, jak to wszystko, co tam się dzieje w tej piosence, jak to się ma do, źle to zabrzmi, faktycznej astrologii.

Po prostu wydało im się, że jak opowiemy o domach i o księżycu i o koniunkcjach planet, to na pewno zabrzmi wystarczająco mistycznie.

Powiedzmy, że dla niektórych już trwa, a niektórych się dopiero...

No dobra, ja powiedziałem już jedną moją ciekawostkę o broadwayowskiej obsadzie, która nagrała album z muzyką z musicalu i ten album rzeczywiście osiągnął sukces, a potem zaczęliśmy mówić o wersji 5th Dimension.

Legenda głosi, że utwór ten, czyli wiązanka przebojów musicalowych powstała dlatego, że

Oni obejrzeli musical i byli nim zachwyceni, dlatego tak szybko po wersji broadwayowskiej powstała ich wersja.

Czyli generalnie taki grzeczny, typowo amerykański zespół śpiewający na głosy.

I podobno wyglądało to tak, że powiedzieli mu co ten Milosz Forman planuje, a on rozłożył tarota, ten pan co przyszedł, popatrzył w karty, spojrzał na panów Ragney i Rado i powiedział nie.

Więc oni mu, znaczy nie ja, tylko Miloszowi Hermanowi bardzo ładnie i grzecznie podziękowali i powiedzieli, że nie.

I dopiero ileś lat później przy jakiejś innej okazji temat powrócił i dopiero wtedy udało się dopiąć tego dealu.

Gwiazdy powiedziały jasno jeszcze nie.

No i powiedz mi, że astrologia to nie ma sensu.

Widzisz, my tu pijmy, żartujemy, a tu się może okazać, że to są bardzo poważne sprawy, które po prostu rządzą naszym życiem, a my nie wiemy.

Powiedziałeś, niech państwo gwiazdy sprzyjają, to mnie teraz siedzi w głowie niech, bo gwiazdka.