Mentionsy

Ja się zgadzam z tobą Aniu i jednocześnie myślę sobie o takim kawałku w ogóle wytwarzania norm.

I że jak myślę sobie o takim dogadywaniu, że powinnaś tak albo nie powinnaś inaczej.

To były nabożeństwa domowe, a ksiądz przychodził na ostatni moment, żeby brać udział w wyprowadzaniu ciała z domu i drodze już do kościoła i na cmentarz.

Jest o zasłanianiu okien, o wyłączaniu zegarów.

Czasem nie wolno otwierać, znaczy o zasłanianiu luster, a czasem nie wolno otwierać okien.

I jest masa takich czynności, które gdzieś mówią o takim otwieraniu i zamykaniu, przejść między światami.

Czyli człowiek był taki domowy, jeszcze w swoim domowym ubraniu, albo przygotowanym do trumny, ale prywatnym.

Ale ty mówisz o tym działaniu, o takim działaniu, jak ta dziewczyna, o której opowiadasz, jak to działanie wykonała.

Mnie się to bardzo podoba, że ta transformacja, o której Aniu powiedziałaś, dotyczyła też takiej fizycznej obecności, bliskości mamy.

Jak myślę sobie o tym, co teraz mówiłyście i o twoim pytaniu, to trochę o takie drogowskazy i taką bezradność, jak my się mamy odnajdować.