Mentionsy

Jedną z takich osób był Truman Capote, amerykański pisarz, przyjaciel zresztą Harper Lee, naszej autorki z poprzedniego odcinka, kiedy to omawiałam jej powieść Zabić Drozda.

W 1959 roku, kiedy miała miejsce ta zbrodnia, Capote nie był anonimowy.

A Capote nie miał wcale tak łatwo, bo to nie jest tak, że temat spada z nieba, więc on siada i on pisze.

Więc jak Capote to zrobił?

Capote miał taki niezwykły dar jako pisarz, jako autor.

W tym celu prosił przyjaciela, żeby on mu odczytywał jakieś fragmenty dialogi, a Capote je spisywał z pamięci i wtedy okazało się, że jego pamięć jest niesamowita, bo on zapamiętywał 94% treści.

Capote nie pomija nikogo.

Bo przez to, że Capote poświęca ogrom miejsca zbrodniarzom, to w wielu scenach są takie rozsiane zdania, dość wątpliwe, bo tłumaczące, że ta zbrodnia jest efektem systemu, biedy, tego, że Dick i Perry wychowali się w rodzinach dysfunkcyjnych,

Dlatego, że Truman Capote zaprzyjaźnił się z jednym z morderców.

Dlatego, że Capote także był porzucony przez matkę, tułał się od domu do domu.

I kiedy on był pytany o swoją relację z Perry'im, a był pytany wielokrotnie, dlatego że mamy nawet film oddający sedno tej historii, sedno też pracy nad książką, z zimną krwią, to Capote powiedział, że ma wrażenie, że on i Smith wychowali się w jednym domu, ale Perry wyszedł tylnymi drzwiami, a on zdołał wyjść frontem.

Capote zawsze mówił, że tym, co go uratowało, była wiedza, było wykształcenie.