Mentionsy

Jeśli chcielibyśmy napisać sobie plan wydarzeń, to to wyglądałoby mniej więcej tak, że jest bohater, Korim,

I z Korimem jest tak samo.

Korim nie ma niczego, niczego materialnego.

Korim bardzo akcentuje to swoje przywiązanie do głowy.

Korim przekręcił się na drugi bok i mówił dalej.

Ja się cały czas bałam o Korima.

A że tego tłumacza często nie ma w domu, a Korim podnajmuje u nich pokój, to oni spędzają razem, Korim i ta kochanka, długie godziny.

I to też jest taki ciekawy trop, że Korim wybrał miasto wielu języków, współczesną wieżę Babel.

Korim powtarza, zapętla się.

Bo kiedy otwieramy powieść i zaczynamy czytać, to mamy scenę, w której Korim próbuje opowiadać między innymi o tym manuskrypcie i swoim wielkim planie siódemce dzieciaków, która go napada.

U Krasnachorkaja, czy też właściwie u Korima w jego manuskrypcie jest to Masteman, osobnik chudy, z postury przypominający hak, w czarnym jedwabnym płaszczu, z kotami wokół siebie.

Jest tam nawet prokurator, bo w pewnym momencie mamy wybory w Wenecji, tylko że Mistrz i Małgorzata to jest przy tym odprężająca i taka czytelna i porządnie napisana historia, którą się czyta, którą się rozumie, a manuskryptu Korima nie rozumie nawet Korim.

I mamy tutaj takie potężne ustępy, jak taki akapit, w którym Korim mówi o bohaterach.