Mentionsy

Chodzi o Colma Toibina.

Moje pierwsze spotkanie z Colmem Toibinem to była książka Czarodziej, czyli literacki portret Thomasa Manna, autora Czarodziejskiej Góry, znanej nam tutaj bardzo dobrze.

Można za to winić jedynie mnie, nie Toibina.

Colma Toibina, Brooklyn i Long Island.

Poza tym też wiedziałam, że Toibin będzie gościem Krakowskiego Festiwalu Konrada, później także targów w Krakowie.

Ten styl Toibina jest czymś niesamowitym, ponieważ on pisze o takich pozornie niewielkich sprawach, ale w taki sposób, który bardzo nas porusza, czytelników.

A druga uwaga ogólna jest taka, że Colm Toibin jest niebywałą osobowością.

O życiu bez ojca, bo Toibin stracił ojca dość wcześnie, przez co samotne dzieciństwo to też jest jeden z tematów jego prozy.

Toibin pisze też o emigracji, o tym, jak to doświadczenie wpływa na człowieka, na konstrukcję jego tożsamości, jak to się objawia, ta irlandzkość, co ona oznacza na różnych etapach życia.

Colm Toibin ma rewelacyjny dar do uchwycania właśnie takich momentów.

W jednym z wywiadów Toibin powiedział takie słowa, że chciał zacząć tę powieść wielkim hukiem.

Ona w pierwszej części miała taką drugoplanową rolę, ale też drugoplanowe role u Toibina są wspaniałe.

I wracając do tej babci, kiedy zastanawiałam się, jak opowiadać o tej książce, żeby nie zdradzać Państwu najważniejszych wątków, czyli naszej fabuły, to pomyślałam, że zwrócę naszą uwagę na to, jak pięknie Colm Toibin potrafi portretować kobiety.

Eilis wraca do Eniscorthy, czyli do tego irlandzkiego miasteczka, w którym zresztą wychował się Colm Toibin, jako osoba ze zewnątrz.