Mentionsy

Dzisiejszy odcinek to idealny przykład na to, że dobre rozmowy biorą się z dobrych rekomendacji.

Ekspertka z obszaru przywództwa i transformacji organizacyjnej, mentorka, wykładowczyni akademicka, a także inicjatorka i promotorka eko-leadershipu w Polsce.

Przyznam szczerze, kiedy pierwszy raz usłyszałam termin Eko-leadership, to pomyślałam, że jest to coś związanego z ekologią.

Eko-leadership to nie metoda, to postawa.

o tym, czym tak naprawdę jest Eko Leadership i dlaczego coraz częściej mówi się o nim w kontekście przywództwa przyszłości, jak zmienia się rola lidera w świecie, który jest złożony, nieprzewidywalny i pełen wyzwań i co oznacza bycie liderem, który działa w harmonii ze sobą, zespołem i otoczeniem.

I w którymś momencie pojawiło się właśnie Eko-przywództwo.

Ale to poczekaj, no już jak zaczęłaś ten temat, a to jest temat jednak główny dzisiejszej naszej rozmowy, to jakbyś mogła tak w prosty sposób, prostym językiem właśnie powiedzieć, co to to ekoprzywództwo jest, bo tak jak powiedziałam też we wstępie, ja na początku sobie pomyślałam, że no pewnie coś z ekologią ma wspólnego, a tak nie jest do końca, więc czym jest ekoprzywództwo?

Zaczynając od początku, Eko-przywództwo, Eko-Leadership to model rozwijania liderów, model przywództwa stworzony przez Simona Westerna, który swoje backgroundy zawodowe też ma właśnie w psychoterapii.

I to, na czym opiera się Eko-Leadership, to jest pięć ram.

I przez to chyba też się pojawiają takie właśnie błędne przekonania, kto może, a kto nie może być liderem.

Natomiast taką właśnie kropką nad i tych dyskursów jest eko-leadership i eko-lider, który… Po Mesjaszu.

I tu się nam pojawia właśnie to Eko-przywództwo, które mówi nie tyle o ekologii,

I ja uwielbiam tłumaczyć, że to nie jest kwestia ekologii.

Ekologia w tym wszystkim to jest jakiś jeden element, bo faktycznie to jest też o dbaniu o środowisko, w którym żyjemy, ale nie tylko o sadzeniu zielonych drzew czy jeżdżeniu elektrykami, ale w ogóle o tym, jak my dbamy o nasze otoczenie.

I to jest też system, to jest ekosystem, który opiera się na wartościach.

Czyli to eko to jest też o takim balansie między tym, co chcemy osiągać, ale i o sposobie, w jaki to osiągamy.

I Eko-Lider ma świadomość złożoności elementów, które na siebie nawzajem wpływają.

No i idąc dalej oczywiście sposób w jaki funkcjonuje dany biznes przekłada się na to jak funkcjonuje i gospodarka i potem szeroko świat i tu dotykamy gdzieś tej ekologii.

Rzeczy, które lider robi bądź też nie robi, a które właśnie wpływają na ten cały ekosystem, prawda?

Zdecydowanie tak i tu jeszcze możemy nawiązać do tego, że ten eko-lider tak naprawdę spaja w sobie tego kontrolera, czyli on nie gubi wyników.

Więc ten ekolider spaja nam różne rzeczy i umie korzystać z różnych elementów przywództwa, z różnych odcieni, jak to powiedziałaś.

Pięknie brzmi, Eko-lider, ale w realiach to tak słabo.

I powiem tak, to jest pierwszy krok do tego, żeby być eko-liderem.

I to jest ten, znowu ja wiem, że to nie jest łatwe, natomiast z drugiej strony ja mam takie przekonanie, że nie ma innej drogi, że jeśli my jako liderzy

I to jest też ten moment, w którym znowu ten eko-lider, zaczynając tą pracę z odwagą nad sobą, nad samoświadomością, nad własnymi ograniczeniami w pewnym sensie, nad budowaniem zaufania do ludzi, z tym uczuciem ulgi.

I to jest właśnie sedno Eko-przywództwa, że ja podążam za sobą i zobacz, jak wtedy tak naprawdę jestem liderem, bo pokazuję ludziom, że można inaczej.

Powiedz mi, czy tu w tym podejściu właśnie eko-leadershipu jest też miejsce na odpuszczenie?

To jest taki kawałek, gdzie jeśli ja nie dam sobie zgody na odpuszczanie, no to cały czas brnę w spełnianie oczekiwań czyichś i swoich też, tylko tych właśnie takich czasami nierealnych, czasami wygórowanych, czasami nieadekwatnych, ale właśnie gdzieś z jakiegoś schematu, z przekonania, że muszę, powinnam, powinienem.

A powiedz mi Dagmara, bo współpracujesz z różnymi firmami, z zarządami, pracujecie nad wprowadzaniem tego podejścia eko-leadershipu w firmach.

A powiedz mi, czy miałaś jakieś, masz takie doświadczenia, takich rzeczywiście spektakularnych transformacji, że ktoś jakby naprawdę, jeśli chodzi o eko-leadership, załapał w mig i dostaliście później feedback, że to działa, to ma sens, że ułatwiło to komuś codzienne funkcjonowanie, że ma poczucie ktoś, że stał się rzeczywiście bardziej świadomy,

To jest kwestia człowieka, który tam zarządza na poszczególnych poziomach i również w firmach produkcyjnych Eko-przywództwo ma rację bytu, ponieważ to nie jest tak, że my zarzucamy chociażby tego kontrolera i mamy kreatywność do potęgi entej na produkcji.

Ale nie wiem, czy przekonam zarząd w ogóle do tego.

Czy masz jakieś tutaj przemyślenia, doświadczenia może z innych firm, co może zrobić właśnie osoba z HR-u, żeby przekonać liderów wyższego szczebla, swoich kolegów, swojego szefa do tego, żeby otworzyć się na trochę inne podejście do leadershipu?

Generalnie to mi jest tu dobrze, bo ja mam zaopiekowane swoje potrzeby, ja mam bardziej elastyczne podejście do pracy, mam duży wpływ, mam dużą samodzielność, mi się chce, moje pomysły są brane pod uwagę i to jest taka kultura, w której nam się chce pracować.

Bo to też czasami tak się dzieje, że uciekamy z fajnego miejsca, no bo ta trawa wygląda na bardziej zieloną u sąsiada, a potem się okazuje, że może niekoniecznie, więc też warto.

Ojejku, tu już bym weszła teraz w temat doceniania, ale to już poszłybyśmy dosyć daleko.

A dla mnie bycie eko-liderem to jest codzienny wybór.

Simon tworząc model ekoprzywództwa powiedział, że to jest po to, żeby rozwijać dobrych liderów, żeby tworzyli dobry świat.