Mentionsy

Skąd wiesz, widziałem Tuska, Trzaskowskiego, Kopacz w tramwaju.

Istnieje cała rodzina memów tworzonych w oparciu o zdjęcia Trzaskowskiego z jego okołokampanijnych przejazdów komunikacją zbiorową.

W 2020 było w sumie jeszcze ciekawiej, bo kampania Małgorzaty Kidawy-Błońskiej okazała się tak totalną porażką, że możliwość wymiany kandydata dzięki covidowemu zamieszaniu spadła PO jak z nieba i rzutem na taśmę wystawiono Trzaskowskiego.

Tym razem jednak, o czym pisałem już w poprzednich odcinkach tej serii, PO postanowiło wystawić Trzaskowskiego ponownie, pozycjonując go jednak znacznie bardziej na prawo i to pomimo tego, że istniała opcja wystawienia w wyborach popularnego, a jednocześnie bardziej konserwatywnego Radka Sikorskiego.

Buta ta była widoczna także w noc wyborczą, kiedy pomimo wyników exit poll, w których przewaga Trzaskowskiego nad konkurentem była znacznie poniżej błędu statystycznego, ogłosił on swoje zwycięstwo.

Biejat i Hołownia, bo całą kampanię krytykowali Trzaskowskiego, a zachwalali siebie, a przecież powinni robić odwrotnie.

Adrian Zandberg, za swoją zdradę, która przejawiła się tym, że powiedział, że wyborcy to nie są worki ziemniaków i pozostawił decyzję ewentualnego głosowania na Trzaskowskiego sumieniom swoich zwolenników oraz wyborcy, którzy zostali w domu, pokazując w ten sposób, że nie interesują się losem ojczyzny.

Dlatego nie poszli na drugą turę wyborów, argumentując, że jak dostanie po głowie porażką Trzaskowskiego, to może zmądrzeje i do 2027 roku się ogarnie, a jakby Trzaskowski jednak mimo wszystko wygrał, to nie zrobiłby nic i za dwa lata mielibyśmy totalną katastrofę.