Mentionsy

W dokumentacji został oznaczony jako Latent Fingerprint Number 17, czyli LFP 17.

I właśnie w ten sposób LFP 17 trafił do amerykańskiego FBI.

No i właśnie do takiego systemu trafił ten odcisk LFP 17.

FBI dysponowało tylko cyfrową kopią madryckiego śladu LFP 17, opisaną później w dokumentach jako substandardowej jakości.

Porównując ślad LFP-17 z kartą daktyloskopijną Mayfielda, wpadł w pułapkę rozumowania kołowego.

W efekcie Green zidentyfikował aż 15 punktów zbieżnych między LFP 17 a odciskiem Mayfielda.

I na tej podstawie FBI ogłosiło, że LFP 17 wykazuje stuprocentowe dopasowanie do odcisku palca Brandona Mayfielda.

Okazało się, że to jego prawy, środkowy palec idealnie pasuje do LFP 17, a jego kciuk do drugiego śladu z tej samej torby, śladu oznaczonego jako LFP 20.

Właśnie tego dnia, 19 maja 2004 roku, gdy w Sądzie Federalnym w Oregonie biegły powołany przez ten sąd, potwierdzał tą niby pewną identyfikację Brandona Mayfielda, do FBI dotarł list z Madrytu, a w tym liście informacja, że odciski, ślady LFP 17 i LFP 20 należą do Dowdy Unana, a nie do amerykańskiego prawnika z Oregonu.

Górna część LFP 17, którą wcześniej tłumaczono jako zniekształcenie, idealnie pasowała do palca Dowda, a nie Mayfielda.

24 maja Laboratorium FBI formalnie wycofało identyfikację LFP-17 jako odcisku Mayfielda, a w wewnętrznej dokumentacji określono ten ślad jako nie nadający się do identyfikacji.

LFP 17 i LFP 20 nie są odciskami Mayfielda, tylko Dowda Unana.

W rekomendacjach pojawił się też postulat, żeby przy identyfikacjach, które są oparte na jednym jedynym odcisku znalezionym przez IAFIS, tak jak w przypadku LFP 17, no to