Mentionsy

Tak się złożyło, że ten policjant został wcześniej przeszkolony przez niejakiego Juana Vuceticza, policjanta z Buenos Aires, który założył bazę odcisków palców.

Otóż Juan Vucetich przyjechał w 1884 roku z Królestwa Dalmacji do Argentyny jako Ivan Vucetich i zaledwie rok przed morderstwem dzieci franceski Rojas dostał od przyłożonych polecenie stworzenia bazy do rejestracji przestępców w oparciu o pomiary ich ciał.

I właśnie o tym przekonał się również Juan Vucetic, kiedy próbował w Buenos Aires wdrażać system Bertillona.

Po zaledwie sześciu tygodniach badań Vucetic samodzielnie opracował prosty system identyfikacji i klasyfikacji odcisków palców.

Ten system dawał ogromną liczbę kombinacji i tutaj Vuceticz obliczył, że dla 10 palców możliwe jest 4 do potęgi dziesiątej, czyli 1 048 576 różnych kombinacji.

W każdym razie początkowo ten jego zbiór był dość niewielki, ale gdy się zaczął rozrastać, Vuceticz miał coraz większe trudności z katalogowaniem.

Wówczas jednak policja nie bawiła się w subtelności, nie było procedur i Alvarez po prostu wyciął fragment drzwi z odciskiem palca i taki preparat przekazał do badania Vuceticzowi.

I Vucetic porównał te odciski z odciskami palców Velazqueza, no i okazało się, że nie znalazł dopasowania.

Vuceticz, który osiągnął ogromny sukces, zaczął być osobą sławną, odbył światowe tournee, podczas którego opowiadał śledczym i naukowcom o znaczeniu klasyfikacji odcisków palców.

Edward Henry, który do tego doprowadził, a wkrótce miał objąć stanowisko dyrektora Wydziału Kryminalnego Scotland Yardu w Londynie, oparł się na dokładnie tych samych podstawach co Vucetic, czyli na badaniach autorstwa Francisa Galtona.

Tu oczywiście warto podkreślić, że przed Vuceticem i Galtonem naprawdę wielu naukowców zajmowało się badaniami nad odciskami palców.