Mentionsy

Szukała go i policja, i federalne biuro śledcze, czyli FBI.

Aby więc spróbować choćby przewidzieć schemat zachowań uciekiniera, FBI zwróciło się o pomoc do Wydziału Nauk Behawioralnych, o którym już kilkakrotnie wspominaliśmy w tej serii podcastowej.

I ten wydział działał od początku lat 70. w Akademii FBI w Quantico.

FBI podkreślało cechy narcystyczne poszukiwanego przestępcy, w tym jego przekonanie o własnej wyższości no i nieuchronności sukcesu.

Jako centralny element jego sposobu działania, agenci FBI wskazali, no cóż, beżowego Volkswagena Beetle, czyli

Ten profil stworzony przez FBI pomógł nie tylko w pościgu za samym Bundym, ale też w ogóle rozwinął metodykę profilowania kryminalnego.

FBI rozesłało po całym kraju profil psychologiczno-behawioralny mordercy i znane informacje na jego temat.

Wpadł zaledwie 5 dni po wpisaniu go na listę FBI, co wzbudziło uzasadniony entuzjazm mediów.

Praca profilerów FBI znalazła się nagle na ustach wszystkich.

Wiozący go policjant nie miał wówczas pojęcia, że zatrzymał jednego z dziesięciu najbardziej poszukiwanych zbiegów przez FBI.

Wielogodzinne przesłuchania przestępcy potwierdziły praktycznie wszystko to, co wcześniej napisali o nim profilerzy z FBI, więc Ted Bundy był sadystycznym psychopatą i socjopatą, którego zbrodnie napędzała potrzeba całkowitej kontroli posiadania ofiar.

Profil behawioralno-psychologiczny trafił więc w dziesiątkę, a profilerom z FBI przyniósł zasłużoną sławę.

Większość orzekających psychiatrów potwierdziła wnioski przedstawione wcześniej w profilu przygotowanym przez profilerów FBI.

Natomiast można powiedzieć, że właśnie taka spektakularna bezradność w końcu doprowadziła FBI do stworzenia w 1985 roku programu VICAP, to jest Violent Criminal Apprehension Program.