Mentionsy

Jest to seria, w której omawiamy przypowieści Jezusa.

Dlatego, że Jezus wiedział, że musi do nas mówić w przypowieściach, czyli w pewnych metaforach, przenośniach, po to, żebyśmy...

W związku z czym, zanim przejdziemy faktycznie do tego fragmentu, tej bardzo krótkiej przypowieści Jezusa,

Zobaczymy, o czym w ogóle w tym rozdziale, czy w tym momencie mówi Jezus.

Natomiast to da nam kontekst, o czym mówi Jezus.

Wtedy rzekł do nich, Jezus, gdy się modlicie, mówcie.

Czyli nie chodzi o to, żeby powtarzać to i klepać Ojcze Nasz, który jest w niebie i tak dalej, że to jest ta forma naszej modlitwy, tylko tak naprawdę celem Jezusa tutaj było pokazanie pewnego schematu, czyli jakby rzucenie pewnych myśli.

Czyli Jezus jakby, jeżeli byśmy sobie faktycznie to rozumieli i dzisiaj o tym mówili kazanie, czego nie będziemy robili, to zobaczylibyśmy, że Jezus mówi...

I od tego jakby Jezus zaczął.

Mając ten klucz, że Jezus...

Kto z was słyszał, i nie wstydźmy się tego, że ten przykład mówi, uczy nas, czy tutaj Jezus nas uczy, żebyśmy byli wytrwali w modlitwie.

I zaraz dowiemy się, dlaczego to o tym nie mówi i zobaczymy tak naprawdę, co w tej bardzo krótkiej przypowieści, bo to jest w teorii koniec tej przypowieści, co tak naprawdę Jezus chce nam przekazać.

Okej, czyli widzimy teraz, jak przeczytaliśmy całość, że Jezus mówi o modlitwie.

Bo tak naprawdę Jezus wyśmiał tego przyjaciela, pokazał go w krzywym zwierciadele, pokazał, że nawet najgorszy przyjaciel, taki przyjaciel, którego byście nie chcieli mieć, to nawet on da wam to, co potrzebujecie, tylko dlatego, że będziecie się naprzykrzać.

Natomiast Jezus później idzie kawałek dalej i mówi o Ojcu, który również...

Natomiast przypowieść, którą Jezus podał dalej, dotyczy usługiwania innym.

Czyli Jezus mówi teraz tak.

Dlatego, że pokazuje tutaj Jezus w bardzo prosty sposób, że ostatecznie ten pseudoprzyjaciel dał tego, ile potrzebuje.

Czyli Jezus kontrastuje go ze sobą i mówi, że wy nie będziecie musieli ani walić tak bardzo o drzwi, ani nie będziecie musieli się z takim pseudoprzyjacielem męczyć.

I teraz, jak wiemy o tym, każda przypowieść i wszystko, co zwykle mówi Jezus, jeżeli jest tam jakaś symbolika, to ma ona znaczenie.

I Jezus powiedział, czy w tym przykładzie dał, przyjaciel potrzebuje trzy chleby.

I teraz można by sobie pomyśleć, no Jezus po prostu rzucił jakąkolwiek liczbę, albo można by było też pomyśleć, że być może ten przyjaciel sobie myśli, nakarmię swojego przyjaciela i trochę mi zostanie.

prześmiewczym przykładzie z przyjacielem, który przyjacielem nie jest ostatecznie i tak dostał wszystko to, co potrzebował, to Jezus pokazuje, że dokładnie ja jestem, nie porównujcie mnie nawet do tego, ja jestem zupełnie ponad to.

Wtedy żyjemy w kłamstwie i dodajemy do tych wszystkich rzeczy, do tej prostoty, którą pokazał Jezus, dodajemy te wszystkie rzeczy, jak tego przyjaciela właśnie, albo tego ojca.

Jezus również na nie odpowiada.

I na tym kończy się ta historia, kiedy Jezus uczy uczniów, w jaki sposób mamy się modlić.

W związku z czym, gdybyśmy sobie mieli podsumować czy spojrzeć na to, o czym tak naprawdę Jezus mówił w tym fragmencie, to wierzę, że mówił o tym, o wierze w to, jaki naprawdę jest Bóg Ojciec.

Zobaczcie, że Jezus, kiedy mówi tą przypowieść, to zaczyna od przykładu indywidualnej modlitwy, czyli od Ojcze Nasz.

To jest dokładnie to, o czym powiedział Jezus w tej przypowieści.

Jezus to wyraźnie pokazał w tym przykładzie.

Jezus dokładnie wiedział, jak my myślimy.

Dlatego, że wierzymy, że Bóg działa tu i teraz i wierzymy, że to, co jakby Jezus o Bogu mówił, to jest po prostu prawda.