Mentionsy

Kwestia sporna w Jedynce
Kwestia sporna w Jedynce
31.10.2025 22:00

Jak trauma wojenna kształtuje Polaków?

W tym odcinku rozmawiamy z psychologiem społecznym Michałem Bilewiczem (Uniwersytet Warszawski) i historykiem Marcinem Zarembą (Wydział Historii UW) o tym, jak wojna i okupacja wpływają na polską pamięć, tożsamość i codzienne życie. Zastanawiamy się, czy Polacy wciąż żyją „w cieniu okupacji”, jakie mechanizmy obronne i traumy przetrwały z czasów wojny, i w jaki sposób historia kształtuje naszą zbiorową świadomość. Poruszamy również trudne pytania: czy Polacy doświadczają tzw. „kompleksu wojennego”? Jak wojna żyje w naszych wspomnieniach i opowieściach rodzinnych? Jak radzono sobie z traumą w czasach PRL-u, a jakie mechanizmy pomagają dziś? Nie unikamy także kontrowersyjnych tematów – przyglądamy się polskim winom i zbrodniom wojennym oraz próbujemy odpowiedzieć na pytanie, czy trauma jest „nasza” czy „wasza”.

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 9 wyników dla "Michale"

Michale, to samo pytanie.

Michale, chciałem ciebie zapytać o podobną kwestię związaną z doświadczeniem okupacji, ale taką bardziej zindywidualizowaną, bo ty w Trauma Landzie przytaczasz dramatyczne, absolutnie bardzo ciężkie do przeczytania takie relacje, czy to z listów, czy z pamiętników ludzi, którzy przeszli przez tę tragedię okupacji, byli świadkami zbrodni, byli poddawani torturom, ich bliscy na ich oczach ginęli.

Michale, chciałem ciebie zapytać o właśnie dwie sprawy.

Michale, czy ta trauma może nas nauczyć być bardziej empatycznymi wobec siebie, bardziej wyrozumiałymi, czy można z nią coś zrobić społecznie, a nie indywidualnie?

Michale, chciałem cię zapytać o to właśnie PRL-owskie zarządzanie traumą, tak?

Michale, jak o tej trudnej historii opowiadać, żeby ją komplikować, a jednocześnie nie starać się tej soli w ranę sypać, jak psycholog społeczny na to patrzy?

Michale, wiem, że przepraszam, bo był przydługi wywód.

Pisałeś o tym Michale.

Michale, jak możemy, czy można jakoś ży z tym poczuciem, że nas nie doceniają, nie doceniają naszego traumatycznego doświadczenia?