Mentionsy

I nie możemy zrezygnować z Jarosława Kaczyńskiego, bo przecież Tusk będzie rządził do końca świata.

To jest niewątpliwie jedna z najważniejszych elementów tej drogi politycznej Donalda Tuska i Jarosława Kaczyńskiego, a ci dwaj politycy mieli to szczęście, że poznali siebie nawzajem na swojej drodze politycznej.

Kiedy ja słyszę o takich dwóch hasłach, z jednej strony doktryna Tuska, albo z drugiej strony masterplan Kaczyńskiego, to mam w głowie taki obrazek, w którym analitycy siedzą i myślą, Boże, jaki to jest plan, na ile ruchów do przodu.

będzie się różnić od masterplanu Kaczyńskiego, bo to zwarcie, które oni trwają, właściwie sprowadza się do tego, że Donald Tusk jest w dużej mierze reaktywny.

No, to też nie jest jakieś bardzo oryginalne, ale zdecydowanie kluczowe uważam i dla Tuska, i też dla Kaczyńskiego do niedawna, czyli neutralizacja ograniczeń, czy to osobowych, czy ideowych, które dotykają jego władzy wewnętrznej nad jego obozem, tak?

I to co ty Marcinie powiedziałaś, to też uważam, że jest kluczowe i to co odróżnia według mnie Kaczyńskiego od Tuska, to że Tusk się adaptuje do polityczno-ideowych warunków, a nie konfrontuje z nimi.

A ta analogia na to oczywiście chodzi o Jarosława Kaczyńskiego, bo wydaje mi się, że po to oglądamy tyle tych sequeli tego niekończącego się serialu, bo to napięcie wciąż, do niedawna przynajmniej, wydawało się kluczowe dla polskiej polityki.

Na ile to wymyślenie się jako bardzo skuteczny antypis, to nie jest trochę taki case osiołka, który zna tylko jeden trik, że tak powiem, znowu przytoczę może niebezpiecznie brytyjskie powiedzenie, czy też kucyka, to znaczy, że Tusk znalazł sposób na Kaczyńskiego, ale słownięcie Kaczyńskiego i to, że na prawicy pojawiają się różne inne opcje, taki alt-right, który już Kaczyńskiego za bardzo nie potrzebuje,

Andrzeju, Tusk bez Kaczyńskiego, to ma sens?

Więc ja uważam, że znowu, nie wiem czy to jest o doktrynie, ale uważam, że to jest niewątpliwie jedna z najważniejszych elementów tej drogi politycznej Donalda Tuska i Jarosława Kaczyńskiego, to znaczy to, że znaleźli tego swojego...

I to jest pewne wyzwanie, czyli nie wiem, czy adaptacja z jednej strony, czy doktryna Tuska, a z drugiej strony masterplan Kaczyńskiego jest w stanie sobie poradzić, bo jednak Patryk Jaki z Tobiaszem Bocheńskim na uniwersytetach, no to chyba nie do końca jest ten kierunek.

Znaczy on nigdy nie zsympatyzował ze środowiskami Gazeta Wyborcza, może trochę z polityką, tak, z konkretnymi osobami, ale to nigdy, on nie był ani faworytem tych elit i on sobie to wywalczył tym, że okazał się być jedynym politykiem, który skutecznie jest w stanie pokonać Kaczyńskiego.

On ma poczucie, że tych sobie może zostawić, powalczy o jakieś mityczne centrum, zneutralizuje tego Kaczyńskiego metodami, kastrujemy pedofilów, żeby przywołać pierwszą kadencję.

Ale w tym przypadku to jest skuteczność i Donald Tusk dał się poznać, a 8 lat rządów PiSu jeszcze nas utwierdziło w tym przekonaniu, że to jest jeden człowiek, który jest w stanie pokonać Smoka, to jest jeden człowiek, który jest w stanie pokonać Jarosława Kaczyńskiego i przez to, że ta scena jest tak ustawiona i dlatego obaj ci panowie tak siebie potrzebują nawzajem,

bo my wiemy, że jedyną osobą, która jest w stanie pokonać Donalda Tuska, to jest Jarosław Kaczyński, a jedyną osobą, która jest w stanie pokonać Jarosława Kaczyńskiego, jest Donald Tusk.

I nie możemy zrezygnować z Jarosława Kaczyńskiego, bo przecież Tusk będzie rządził do końca świata.

Myślę, że to też jest znowu szerzej o polityce na całym świecie i to jest po prostu polityka tożsamościowa, a tą tożsamością jest bycie po tej stronie Tuska albo po tej stronie Kaczyńskiego.

Jeśli Tusk z Kaczyńskim, dobrze, zredukujemy tę część Kaczyńskiego, ale jeśli Tusk wie, że on w zupełności panuje nad bardzo ważnym rezerwuarem rosnącym głosów starszych, to jego rezygnacja spowoduje tylko zamieszanie.

Jakby Donald Tusk nie ma sensu bez Jarosława Kaczyńskiego, tak?