Mentionsy

Zaprasza kulturaupodstaw.pl

Jesteśmy po spektaklu Szósta klepka, część pierwsza i druga w Teatrze STA.

No więc już tekst, który jestem ciekawa właśnie, czy waszym zdaniem się zestarzał nieco, ale o tym za chwilę.

To najpierw jak to się stało, że możemy oglądać Szóstą Klepkę w Poznaniu u was w STA?

Może inne są formy wyrażania pewnych tematów, ale emocje tych postaci tak samo jak i dzisiaj, tak samo jak i wtedy są takie same.

Pomysł wyszedł od wydawnictwa Labretto, później Urząd Miasta i Wydział Kultury zgodził się na to, żeby nas dofinansować odpowiednią dotacją, żebyśmy mogli zrealizować ten spektakl i premiera odbyła się w marcu, na początku marca, na międzynarodowych targach książki, na targach poznańskich.

No nie koniec, bo sama Szósta Klepka jest tak obfita, jeżeli chodzi o zdarzenia, że pierwsza część powstała tylko z pierwszego i drugiego aktu.

Druga część powstała z trzeciej części Szóstej Klepki, no i teraz, mam nadzieję, przy adaptacji trzeciej części uda się połączyć czwartą i piątą.

Nie przypuszczałem, że druga część to będzie tylko trzeci akt, ale tak jak widać to się cały czas rozkręca i tych historii jest pełno i szkoda jakąkolwiek postać tutaj wycinać.

Obsada jest, można powiedzieć, z tego naszego studia aktorskiego STA, jest w zasadzie z każdego kursu, może poza kursem seniora, ale kto wie.

Lubisz tę postać?

Na początku w ogóle miałam troszeczkę z nią problemy, żeby tak się zapoznać, tak naprawdę stworzyć sobie ten świat tej postaci, tej 16-letniej dziewczyny, ale z czasem właśnie już tam podczas prób, które tutaj właśnie były i z Łukaszem, i z pomocniczymi,

A jeśli chodzi o Szóstą Klepkę, to dopiero dostając rolę tutaj zapoznałem się z tym tekstem.

Dla mnie ta rola jest taką fajną przygodą, bo ja paradoksalnie też jestem ojcem w rzeczywistym życiu dwóch córek, ale oczywiście troszeczkę mam inne do nich nastawienie i jednak żyjemy w innym świecie, także tutaj bardzo często w Szóstej Klepce ten patriarchat się wysuwa na pierwszy plan.

Oczywiście ta druga była już łatwiejsza, bo znaliśmy siebie, znaliśmy postaci, więc po prostu trzeba się było tylko nauczyć tekstu i zrobić parę prób.

Od jak dawna bierzesz udział w kursie w STA?

Ciekawe jest to, że każdy dostaje gotowy scenariusz, a ja do tego muszę sobie dopisywać swoje teksty jeszcze, bo to w sumie ja znajdowałem wszelkie informacje, które później też uczyłem i musiałem je mówić.

No, ale tematy, które tutaj na przykład przedstawiamy właśnie z Cesią, no to są dalej aktualne, myślę, pomimo tego, że słownictwo jest inne, no ale tak się cofnęłyśmy po prostu do tych naszych lat szkolnych i że te takie błahostkowe problemy były naprawdę problemami i myślę, że to jest dalej aktualne i jak dzieciaki przychodzą, to mogą się utożsamić z tym i nie są z tym sami, więc...

Ta postać jest bardzo mocna.

I miałam nauczycieli, którzy mnie po prostu w ten sposób też jakby sztorcowali i stawiali do pionu.

Trochę patrząc na to, oni mogą się zastanowić, jak to było kiedyś, że to nie jest tak jak dzisiejsza szkoła, która pozwala im na wszystko.

Ale rola świetna, ja się bardzo cieszę, bo też jestem w tej grupie 30 plus i też zostałam wybrana.

Tak naprawdę ponad 90 osób startowało do zagrania w tej pierwszej klepce, tak było, ponieważ Łukasz napisał post na naszej stronie.

A to powstał casting ostateczności?

Uporządkowałem sobie do każdej postaci odpowiednie osoby.

No i na przykład przy jednej postaci było sześć czy siedem propozycji osób.

I ja wychodząc z domu do moich dwóch synów i do męża właśnie tak się podzieliłam takim swoim wewnętrznym jak ja czuję kim bym ja tam miała być, bo ja sobie każdą z postaci oczywiście rozpracowałam no i najbardziej pasowałam do mamy.

Ale potem było dużo tekstu u mamy już, ale dałam radę się nauczyć i jakby tak pod instruktażem Łukasza, on mi mówił jak się pomalutku w tą rolę wczuwać i dużo tam było tych zmian, to był proces, ale ostatecznie, finalnie cudownie się czuję w tej roli i to jest moja rola życia na razie na tym etapie, na jakim jestem.