Mentionsy

Uważam, że jest w nim kalwinizm, protestantyzm i jakby cały ten świat, w którym między mną a Bogiem jest jakaś nieskończona przestrzeń.

Oczywiście tam jest ta obietnica tego, że będziesz z Bogiem sam na sam, będziesz patrzył Bogu twarzą w twarz.

Im się wydaje, że mają bezpośredni kontakt z Bogiem.

Nie tylko, że między mną i Bogiem coś jest, są jakieś drabiny, ale właśnie jest kompletny model.

W pewnym sensie cały wszechświat jest taką rzeczą trzecią, jest taką triadą, jest pośrednikiem między nami a Bogiem.

Przez sakramenty jako takie rzeczy, materia są pośrednikami między nami i Panem Bogiem.

Bo zarysowaliście już ten model średniowieczny, często określanym mianem śpiewającego kosmosu, modelu właśnie neoplatońskiego, gdzie między człowiekiem a Bogiem jest, tak jak powiedziałaś Janek, cała masa pośredników.

Że w tym bogatym ontologicznie świecie pełnym istot, najróżniejszych, często ambiwalentnych, czasem złych, ale niezupełnie złych, przyszło chrześcijaństwo, proszę powiedzieć, większość to bzdury, a te, które nie są bzdurami i nie są aniołami i Bogiem, których jest mało, to jest diabeł.

Bo mówiliśmy wcześniej i cały czas do tego wracamy, do tych istot, jakichś bytów pośrednich, które są między nami a Bogiem.

I można by wysunąć z tego tezę, hipotezę, że to są jedyne istoty, jakie są między nami a Bogiem.

Czyli oni uważają, że między człowiekiem, światem, kosmosem, a Bogiem istnieje skomplikowana sieć...

On ma swoją godność w końcu Bogiem.

A może jest tak, że jest ileś bytów, które mają status, który jest sprawą między tymi bytami a Bogiem.