Mentionsy

dowodu, bo on twierdził, że król miał romans z żoną swojego Hajduka i jak się w zamku, bo Hajduk mieszkał z żoną w zamku

teraz pewnego wieczoru król szedł na schackę z żoną Hajduka, ten o tym jakoś się dowiedział, zaczaił się w ciasnym przejściu w zamku i zdzielił króla jakimś ostrym narzędziem, bo rzeczywiście to jest prawda, że król odniósł takie obrażenie podczas...

No i król jakoś tam się wymknął i postanowił rozwiązać tę tragifarsę w ten sposób, że następnego dnia zorganizował próbę zamachu po to, żeby zabić podczas tej inscenizacji zazdrosnego Hajduka, bo rzeczywiście Hajduk poległ w jego obronie w dniu zamachu.

Tam było dwóch hajduków, byli jacyś paziowie, ale oni byli nieuzbrojeni.

A to, że to państwo było w jakimś sensie do tego momentu tekturowej, na przykład nie mogło zapewnić ochrony wystarczającej liczby hajduków, ułanów, czegokolwiek dla ochrony Stanisława Augusta, żeby go 40 dziwnych rzezimieszków nie porwało w środku miasta na ulicy Miodowej.

To jest pojęcie z końca XVIII wieku polskiego, że trzeba stworzyć administrację, trzeba powołać stutysięczną armię, trzeba, nie wiem, w domyśle to już trochę tak dośpiewuję, że trzeba zapewnić tych hajduków, aby nie porywano nam króli i to samo w sobie nie zagraża wolności Rzeczypospolitej, wręcz przeciwnie, chroni ją