Mentionsy

Nikołaj Starostin

Stojący na czele aparatu represji Beria miał ponoć wobec Starostina zadawnioną urazę.

Jak uważał sam Starostin, mimo wszystko dość łagodny i ostatecznie skrócony dzięki zabiegom dziedzica kremlowskiego władcy, Wasylija Józefowicza Stalina, który chciał go zaangażować jako trenera swej drużyny sformowanej pod skrzydłami Wojskowych Sił Powietrznych.

Starostin odzyskał bowiem wolność, ale z zakazem przebywania w Moskwie.

O kłopotach Starostina przesądziła jednak, jak się wydaje, zraniona przed laty duma ludowego komisarza i fakt, że najstarszy z czterech braci ośmieszył go na boisku, czego cała czwórka poniosła konsekwencje.

Przypuszczalnie ci dwaj po raz pierwszy mogli się zetknąć, czy, jak twierdzi Starostin, zmierzyć w boiskowej rywalizacji najwcześniej około 1930 roku, a wtedy Ławrientyj Pawłowicz był już szefem OGPU na całej Zakałkazie i przekroczył trzydziestkę, co każe powątpiewać w jego udział w grze na najwyższym krajowym poziomie, choć oczywiście nie wyklucza innego rodzaju zaangażowania.